Iranian Plant Pathology Society بیماریهای گیاهی 0006-2774 46 2 2010 01 01 THE GENUS Leveillula ON ASTERACEAE IN IRAN جنس Leveillula روی گیاهان تیره Asteraceae در ایران 121 134 16538 FA سید اکبر خداپرست مسئول مکاتبه مهرداد عباسی نویسنده سحر صمدی نویسنده فاطمه فتحی نویسنده Journal Article 2010 04 14 Numerous newly collected and herbarium specimens belonging to the genus <em>Leveillula</em> on Asteraceae were examined using light microscopy. A total of six species including <em>L</em>.<em> guilanensis,</em> <em>L</em>. <em>lactucae</em>-<em>serriolae, L. lactucarum, L. picridis, L. simonianii </em>and <em>L. taurica </em>s.lat. were identified. It was found that, <em>Lactuca</em> spp. in Iran are infected at least with two different <em>Leveillula</em> species (<em>L</em>. <em>lactucae</em>-<em>serriolae </em>and<em> L. lactucarum</em>). Examination of several specimens belonging to <em>L. taurica</em> s.l. from Asteraceae showed that these taxa posses different conidial morphology. However, most of them are not differentiable from already described species. According to conidial morphology, <em>L. taurica</em> on Asteraceous plants can be categorized at least into three morphological groups. Specimens with lanceollate to more or less ellipsoid primary conidia. <em>L. taurica</em> on <em>Carthamus</em>, <em>Crepis</em>,<em> Gundellia,</em> <em>Helianthus, annuus</em> <em>Taraxacum</em> are categorized in this group. Second group includes specimens with more or less ellipsoid to ovoid primary conidia. <em>L. taurica</em> on  <em>Anthemis</em>, <em>Circium</em>,<em>Cousinia</em>,<em>Echinops </em>spp<em>.</em> showed this type of conidia. Third group includes specimens with subcylindric primary conidia which are pointed at apex. Lanceolate primary conidia were also present in this group. Specimens on <em>Acroptilon</em>, <em>Artemisia,</em> <em>Centurea</em>, <em>Launaea</em> and <em>Helianthus</em> are categorized in this group. It is mentionable that sunflower (<em>Helianthus annuus</em>) in Iran is infected at least with two morphologically different groups of <em>Leveillula</em>. <strong>در این بررسی نمونه‌های </strong><strong><em>Leveillula</em></strong><strong>جمع‌آوری شده از مناطق مختلف کشور و نمونه‌‌های مجموعه مرجع قارچ‌های وزارت جهاد کشاورزی واقع در مؤسسة تحقیقات گیاهپزشکی کشور در تهران روی گیاهان تیره </strong><strong>Asteraceae</strong><strong> مورد مطالعه قرار گرفتند. پس از بررسی‌های ریخت‌شناسی، آرایه‌ها با بهره‌گیری از نوشته‌ها و منابع معتبر موجود شناسایی و تعیین نام شدند. بر اساس این مطالعه شش گونه </strong><strong><em>Leveillula</em></strong><strong> شامل  </strong><strong><em>L. guilanensis</em></strong><strong>، </strong><strong><em>L</em></strong><strong>. <em>lactucae</em>-<em>serriolae</em></strong><strong>، </strong><strong><em>L. lactucarum</em></strong><strong>، </strong><strong><em>L. picridis</em></strong><strong>، </strong><strong><em> L. simonianii</em></strong><strong> و </strong><strong><em>L. taurica</em></strong><strong> s.l.</strong><strong>روی تیره </strong><strong>Asteraceae</strong><strong> در ایران شناسایی شدند. شواهد به دست آمده از مطالعه نمونه‌های ایرانی نشان می‌دهد که جنس </strong><strong><em>Lactuca</em></strong><strong>در ایران حداقل توسط دو گونه شامل </strong><strong><em>L</em></strong><strong>. <em>lactucae</em>-<em>serriolae</em></strong><strong> و </strong><strong><em>L. lactucarum</em></strong><strong> آلوده می‌شود. بر اساس نمونه‌های متعدد جمع‌آوری شده از ایران، جدایه‌های </strong><strong><em>L. taurica</em></strong><strong> s.l</strong><strong> روی تیره </strong><strong>Asteraceae</strong><strong> از نظر شکل‌شناسی مشابه یکدیگر نیستند و تفاوت‌هایی قابل توجهی در بین آنها دیده می‌شود. با این وجود، اغلب این نمونه‌ها از نظر شکل شناسی با گونه‌های دیگری که قبلاً توصیف شده‌اند، بسیار نزدیک هستند و به سختی از آنها قابل تمایز می‌باشند. بر اساس شکل‌شناسی کنیدیوم‌ها، نمونه‌های </strong><strong><em>L. taurica</em></strong><strong> s.l</strong><strong> روی تیره </strong><strong>Asteraceae</strong><strong> حداقل در سه گروه مورفولوژیکی قرار می‌گیرند. گروه اول نمونه‌هایی با کنیدیوم‌های اولیه نیزه‌ای تا کم و بیش بیضوی را در بر می‌گیرد. نمونه‌های روی جنس‌های </strong><strong><em>Carthamus</em></strong><strong>، </strong><strong><em>Crepis</em></strong><strong><em>،</em></strong><strong><em>Gundellia</em></strong><strong><em>، </em></strong><strong> </strong><strong><em>Helianthus</em></strong><strong>و </strong><strong><em>Taraxacum</em></strong><strong> از این نوع هستند.</strong><strong>نمونه‌های روی </strong><strong><em>Anthemis</em></strong><strong>،</strong><strong><em>Circium </em></strong><strong><em>، </em></strong><strong><em>Cousinia</em></strong><strong><em>، </em></strong><strong><em>Echinops </em></strong><strong>spp<em>.</em></strong><strong>با کنیدیوم‌های اولیه کم و بیش بیضوی تا تخم مرغی شکل در گروه دوم قرار می‌گیرند. گروه سوم نمونه‌هایی با کنیدیوم‌های اولیه کم و بیش استوانه‌ای نوک‌تیز تا نیزه‌ای هستند که روی میزبان‌هایی نظیر </strong><strong><em>Acroptilon</em></strong><strong>، </strong><strong><em>Artemisia</em></strong><strong>، </strong><strong><em>Centurea</em></strong><strong>، </strong><strong><em>Launaea</em></strong><strong> و همچنین </strong><strong><em>Helianthus</em></strong><strong> دیده می‌شوند. جالب توجه است که آفتابگردان (</strong><strong><em>Helianthus annus</em></strong><strong>) در ایران حداقل توسط دو گروه مورفولوژیکی آلوده می‌شود. </strong>   https://ijpp.areeo.ac.ir/article_16538_a7a04f4666aa762e06b206ed1758f900.pdf