Iranian Plant Pathology Society بیماریهای گیاهی 0006-2774 46 4 2010 01 01 ROLE OF AbreAtr1 GENE IN PROTECTIVE MECHANISM AND PATHOGENICITY OF Alternaria brassicae, THE CAUSAL AGENT OF LEAF SPOT IN CANOLA USING REAL TIME PCR نقش ژن AbreAtr1‌در مکانیسم حفاظتی و بیماری‌زایی قارچ Alternaria brassicae عامل بیماری لکه برگی کلزا با استفاده از Real time PCR * 283 292 16962 FA معصومه مصطفی نویسنده بهرام شریف نبی مسئول مکاتبه ابوالقاسم اسماعیلی نویسنده ناصر صفایی نویسنده Journal Article 2010 05 24 Alternaria brassicae is one of the most important seed borne pathogens and causal agents of canola leaf spot. In pathogenicity process of A. brassicae, AbreAtr1 genes correspond to pathogenicity cluster NRPS-ABC transporter and have been introduced as an encoding of pathogenicity factor. The presence of these proteins in organisms prevents the accumulation of toxic compounds caused by them, and protects them against toxins, thus enhancing the growth of pathogen. The role of this gene in growth of A. brassicae and amount of pathogenicity of this fungus has not yet been considered. In order to study this role, the amount of AbreAtr1 transcription in six isolates of A. brassicae was compared by Real time PCR method. The daily growth rate in each isolate in PDA medium and the amount of pathogeniciy was also studied. There was a significant difference among isolates at 1% level in the growth rate and amount of pathogenicity. Also, there was a significant difference among isolates in the amount of AbreAtr1 transcription. The role of AbreAtr1 in protective mechanism of A. brassicae against the produced phytotoxins, the correlation between the growth rate, amount of pathogenicity and transcription pattern of AbreAtr1 were determined in each isolate. There was a positive relation between growth rate, amount of pathogenicity and transcription pattern of AbreAtr1 at 1% level. It is thought that growth and pathogenicity of A. brassicae is affected by the ABC transporter encoded by the AbreAtr1. Over-expression of AbreAtr1 can lead to reduce toxic effect of secondary metabolites in this pathogen, thus giving more pathogenicity in the isolate. قارچ Alternaria brassicaeبه عنوان یکی از مهم‌ترین گونه‌های بذر زاد آلترناریا و عامل بیماری لکه برگی در گیاه کلزا شناخته شده است. در فرایند بیماری‌زایی این قارچ، پیش از این ژن AbreAtr1 به عنوان بخشی از خوشه بیماری‌زایی NRPS-ABC transporter معرفی شده بود. حضور پروتئین‌های ABC transporter در قارچ‌های بیمارگر گیاهی از تجمع ترکیبات سمی که توسط آنها تولید می‌شود، جلوگیری نموده و آنها را در مقابل این ترکیبات محافظت می‌کنند که به تبع آن باعث رشد مطلوب‌تر قارچ می‌شود. تا کنون ارتباط بین عملکرد این حمل کننده‌ها با توانایی رشد قارچ A. brassicae و شدت بیماری‌زایی این قارچ مورد توجه قرار نگرفته است. در این مطالعه به منظور تعیین این ارتباط، میزان رونویسی ژن AbreAtr1 با استفاده از تکنیک Real time PCR در شش جدایه از قارچ A. brassicae مقایسه شد. سرعت رشد روزانه پرگنه در محیط کشت PDA و شدت بیماری‌زایی نیز در مورد هر جدایه مطالعه شد. جدایه‌های مختلف از لحاظ شدت بیماری‌زایی و سرعت رشد میسلیومی در سطح احتمال یک درصد دارای اختلاف معنی‌دار بودند، هم‌چنین بین جدایه‌ها از نظر میزان رونویسی ژن AbreAtr1 اختلاف معنی‌داری وجود داشت. در راستای بررسی نقش این ژن در مکانیسم حفاظتی قارچ A. brassicae در مقابل توکسین‌های تولید شده توسط این گونه بیمارگر و تأثیر آن بر میزان رشد و شدت بیماری‌زایی، هم‌بستگی بین سرعت رشد میسلیومی قارچ ، میزان بیماری‌زایی و الگوی رونویسی ژن AbreAtr1 در هر جدایه تعیین شد. نتایج حاصل از تعیین هم‌بستگی در سطح احتمال یک درصد مثبت و معنی‌دار بود. چنین به نظر می‌رسد که توانایی رشد و بیماری‌زایی در قارچ A. brassicae تا حدودی متأثر از عملکرد ABC transporter کد شده توسط ژن AbreAtr1 می‌باشد به طوری که بیان بالای این ژن در قارچ A. brassicae آثار سمی فیتوتوکسین‌های تولید شده توسط قارچ را برای گونه بیمارگر کاهش داده، رشد و بیماری‌زایی بیشتر آن جدایه را باعث می‌شود.

https://ijpp.areeo.ac.ir/article_16962_dd3b7131df3e6e965bef2096a09aa49a.pdf

Iranian Plant Pathology Society بیماریهای گیاهی 0006-2774 46 4 2010 01 01 THE EFFECT OF SALICYLIC ACID AND Bacillus subtilis ON CUCUMBER ROOT AND STEM ROT, CAUSED BY Fusarium oxysporum F.SP. radicis cucumerinum اثر سالیسیلیک اسید و Bacillus subtilis بر پوسیدگی ساقه و ریشه خیار با عامل Fusarium oxysporum f.sp. radicis cucumerinum * 293 308 16963 FA حدیث یوسفی مسئول مکاتبه نوازاله صاحبانی نویسنده منصوره میرابوالفتحی نویسنده لیلا فراورده نویسنده وحید مهدوی نویسنده Journal Article 2010 02 28 In this study, the effects of exogenous application of salicylic acid (SA) and Bacillus subtilis on cucumber plants against, Fusarium oxysporum f.sp. radicis cucumerinum (Forc) were investigated. In vitro, the effect of different levels of SA (2-8 mM) on growth of B. subtilis was negative, while concentrations more than 5 mM SA completely inhibited the mycelial development of Forc. Applications of SA (3,5 and 7 mM) and B. subtilis post or / and prior inoculation with the pathogen with regard to evaluation of disease severity, root and shoot fresh weight and length of shoot were conducted under greenhouse conditions. The results indicated that cucumber plants treated by combination of 7 mM SA (foliar spray) and B. subtilis (soil drench), prior to fungal infection, exhibited reduction of fungal infection and increased plant growth as compared to control and other treatments. Evaluation of total phenol content and polyphenol oxidase activities showed that the combined application of SA and B. subtilis significantly increased the above plant defense compounds compared to SA and B. subtilis alone and control. The peak levels of them were observed in 7 and 5 days after elicitors application, respectively. According to these results, SA as a chemical elicitor and B. subtilis as biocontrol agent and plant growth promoter can be integrated for effective protection of cucumber plants against Forc infection. در این تحقیق آثار سالیسیلیک اسید و Bacillus subtilisروی بیماری پوسیدگی ساقه و ریشه خیار با عامل F. oxysporum f.sp. radicis cucumerinum مورد بررسی قرار گرفت. در محیط پتری غلظت‌های مختلف سالیسیلیک اسید (8-2 میلی‌مولار) بر رشد B. subtilis اثر منفی داشتند، در حالی‌که غلظت‌های بیشتر از 5 میلی‌مولار به طور کامل از رشد قارچ عامل بیماری جلوگیری کردند. کاربرد سالیسیلیک اسید (3، 5 و 7 میلی‌مولار) و B. subtilis قبل و یا بعد از آلودگی قارچی با هدف ارزیابی شدت بیماری، وزن تر ریشه، اندام‌های هوایی و ارتفاع بوته تحت شرایط گلخانه‌ای مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد که تیمار گیاهان خیار با غلظت 7 میلی‌مولار سالیسیلیک اسید (به صورت اسپری برگ‌ها) و B. subtilis(به صورت خیساندن خاک) قبل از مایه‌زنی با عامل بیماری سبب کاهش بیماری و افزایش رشد گیاه نسبت به شاهد آلوده و سایر تیمارها می‌شود. ارزیابی محتوای فنل کل و میزان فعالیت آنزیم پلی فنل اکسیداز در تیمار کاربرد تلفیقی هر دو نوع القا کننده در مقایسه با کاربرد هر کدام از القا کننده‌ها به تنهایی و نیز گیاهان شاهد سالم و آلوده افزایش یافته بود. بیشترین مقدار این ترکیبات به ترتیب در روزهای هفتم و پنجم بعد از کاربرد القاکننده‌ها دیده شد. طبق نتایج به دست آمده، سالیسیلیک اسید به عنوان یک محرک شیمیایی دفاع گیاه و B. subtilisبه عنوان عامل کنترل بیولوژیک و افزایش دهنده رشد گیاه، برای حفاظت مؤثر گیاهان خیار در برابر F. oxysporum f.sp. radicis cucumerinum می‌توانند با هم استفاده شوند.

https://ijpp.areeo.ac.ir/article_16963_520a51b8710bcd2cc868d8362b1cf75a.pdf

Iranian Plant Pathology Society بیماریهای گیاهی 0006-2774 46 4 2010 01 01 MORPHOLOGY AND HOST RANGE OF Uromyces viciae – fabae, THE CAUSAL AGENT OF FABA RUST* ریخت شناسی و بیماری‌زایی Uromyces viciae – fabae عامل زنگ باقلا 309 317 16964 FA وحید کشاورز توحید نویسنده سیدعلی موسوی جرف نویسنده واهه میناسیان مسئول مکاتبه محمد ترابی نویسنده Journal Article 2010 04 06 In this investigation faba rust Uromyces viciae-fabae was studied for its host range and spore morphology. Three Viciae faba cultivars (Barekat, Saraziry ,Shakh Bozi) and four Pisum sativum cultivars (Green Agro- Atrilo- Dorango- Mr. Big) comonly grown in Iran were inoculated with urediniospores produced from a single pustule isolate collected from Shushtar and increased on faba bean in the greenhouse. Disease symptoms were recorded 12 days after inoculation. Infection type of the entries, recorded according to Stakman’s method, indicated that all the broad bean and pea cultivars were susceptible to the rust isolate. Lens culinaris and Vicia spp.and Lathyrus spp.,which have been reported as hosts of this rust, were inoculated by three methods of dusting, brushing and mist spray. However, no rust pustules were produced on any of these plants. Morpholgical studies on photomicrographs and scanning electron micrographs showed that urediniospores have fine echinulations and teliospores are smooth. Morpholgical studies of urediniospores of this isolate from broad bean and pea and also urediniospores of herbarium specimen of this rust on lentils revealed no significant differences for the parameters of spore length, width, number of germ pores and their positions. Also, teliospores of this isolate from the two hosts of faba bean and pea were identical in morphological features. However, statistical analysis showd that teliospores of faba rust isolate differ from those of lens isolate in parameters of spore length, apex length and pedicel length. Germinatedteliosporesproduced four basidiospores on sterigmata. Based on the results of host range and morphological studies, and in accordance with the results of studies by Emeran et al. (2005 and 2008), the rust isolate in this investigation is suggested to be Uromyces viciae-fabae f sp. vicia faba. در این تحقیق دامنه میزبانی و ریخت‌شناسی اسپورهایUromyces viciae-fabae عامل زنگ باقلا مورد بررسی قرار گرفت. جدایه مورد بررسی روی سه رقم باقلا شامل برکت، سرازیری و شاخ بزی و چهار رقم نخودفرنگی شامل Dorango, Mr.Big, Agro, Utrilo مایه‌زنی گردید و 12 روز بعد از مایه‌زنی از لحاظ تیپ آلودگی (IT) ، شدت آلودگی(DS) و دوره نهان (LP) ارزیابی شد. در بررسی میزبانی دیده شد که این جدایه توانایی آلوده کردن سه رقم باقلا و چهار رقم نخود فرنگی را دارد. مایه‌زنی این جدایه روی رقم‌های مختلف عدس، ماش و خلر با سه روش مالشی، گرد پاشی و مه پاشی منجر به ایجاد علامتی نگردید. بررسی ریخت‌شناسی اسپورها به وسیله میکروسکوپ نوری و میکروسکوپ الکترونی نشان داد که یوریدینیوسپورها دارای زوائد خار مانند بوده و تلیوسپورهای این زنگ صاف و فاقد هر گونه زائده هستند. مقایسه یوریدینیوسپورهای این زنگ جدا شده از باقلا، نخودفرنگی و نمونه هرباریومی از روی عدس اختلاف معنی‌داری از نظر طول، عرض و تعداد سوراخ‌های جوانه‌زنی و محل قرار گرفتن این سوراخ‌ها نداشتند. تلیوسپورهای جدا شده از باقلا و نخود فرنگی با یکدیگر مشابه بوده ولی تلیوسپورهای جدا شده از باقلا از نظر طول تلیوسپور، پاپیل انتهایی و طول پایه با تلیوسپورهای نمونه زنگ عدس اختلاف معنی‌داری داشتند. بازیدیوسپورهای این زنگ پس از جوانه‌زنی تلیوسپور روی استریگما تشکیل می‌شوند و معمولاً هر تلیوسپور چهار بازیدیوسپور ایجاد می‌کند. به نظر می‌رسد این جدایه فرم ویژه Uromyces viciae-fabae f.sp. viciae-fabae باشد.

https://ijpp.areeo.ac.ir/article_16964_c1dde7867906385a1ddb6b28a1b6b4f0.pdf

Iranian Plant Pathology Society بیماریهای گیاهی 0006-2774 46 4 2010 01 01 PHENOTYPIC DIVERSITY AMONG ISOLATES OF Macrophomina phaseolina AND ITS RELATION TO PATHOGENICITY * تنوع فنوتیپی جدایه‌هایMacrophomina phaseolina و ارتباط آن با بیماری‌زایی 93 100 17016 FA وحید ادراکی نویسنده ضیاء الدین بنی هاشمی مسئول مکاتبه Journal Article 2010 09 26 Sixty isolates of Macrophomina phaseolina, the cause of charcoal rot, were isolated from different parts of Iran on various plants including cantaloupe, long melon, soybean, cucumber, apricot , rosemary and sesame. Phenotypic characteristics of the isolates were compared by growing on PDA at 35˚C. Colony appearance, growth rate, production and amount of sclerotia and also the relationship between growth rate at 35˚C and size of sclerotia were determined. In a greenhouse study, sclerotia of different phenotypes were mixed with the soil and soybean and cantaloupe plants were used for pathogenicity tests. After eight weeks root colonization was assessed. All treatments were arranged in a randomized complete block design with three replications. The data were analyzed using SPSS software. Isolates were grouped in four phenotypes: fluffy with abundant sclerotia, fluffy with few sclerotia, partially fluffy, and appressed growth. There was a significant difference between fluffy with few sclerotia and other phenotypes. Fluffy isolates with few sclerotia could not colonize soybean and cantaloupe roots. No significant differences were observed among other phenotypes on colonizing cantaloupe and soybean roots. شصت جدایه Macrophomina phaseolina عامل پوسیدگی زغالی از مناطق مختلف ایران جدا شده از گیاهان طالبی، خربزه، سویا، خیار، رزماری و کنجد مورد استفاده قرار گرفت. خصوصیات فنوتیپی آنها روی PDA در دمای 35 درجه سلسیوس مقایسه شد. ظاهر پرگنه، رشد، میزان تولید سختینه و همچنین ارتباط بین رشد در دمای 35 درجه سلسیوس و اندازه سختینه تعیین گردید و در مطالعات گلخانه‌ای سختینه فنوتیپ‌های مختلف تولید و با خاک مخلوط گردید و با استفاده از گیاهچه‌های سویا و طالبی بیماری‌زایی جدایه‌ها تعیین شد. میزان کلونیزاسیون ریشه‌ها پس از هشت هفته با کشت قطعات ریشه روی PDA محاسبه گردید. تمام تیمارها در یک طرح بلوک‌های تصادفی در گلخانه با دمای 28-35 درجه سلسیوس انجام گردید و با استفاده ازنرم افزار SPSS آنالیز صورت گرفت. جدایه‌ها در چهار گروه شامل پنبه‌ای با سختینه زیاد، پنبه‌ای با سختینه کم، تقریباً و کاملاً تخت تقسیم گردید.جدایه‌های پنبه‌ای با سختینه کم قادر به کلونیزه کردن ریشه‌های سویا و طالبی نبودند ولی اختلاف معنی‌داری بین سایر فنوتیپ‌ها در کلونیزه کردن گیاهان فوق دیده نشد.

https://ijpp.areeo.ac.ir/article_17016_c13fb411f7084b13b8dc69ba80960c96.pdf

Iranian Plant Pathology Society بیماریهای گیاهی 0006-2774 46 4 2010 01 01 MOLECULAR CHARACTERIZATION AND CONSTRUCTION OF AN INFECTIOUS CLONE OF A NEW STRAIN OF TOMATO YELLOW LEAF CURL VIRUS IN SOUTHERN IRAN خصوصیات مولکولی و ساخت همسانه عفونت‌زای یک سویه جدید ویروس پیچیدگی برگ زرد گوجه فرنگی در جنوب ایران 101 105 17017 FA علی پاک نیت نویسنده سیدعلی اکبر بهجت‌نیا مسئول مکاتبه سارا خوارزمی نویسنده مریم شهبازی نویسنده کرامت اله ایزدپناه نویسنده Journal Article 2010 07 03 Complete nucleotide sequence of an infectious cloned DNA of Tomato yellow leaf curl virus from Abadeh (TYLCV-[Ab]) was determined and found to be comprised of 2782 nucleotides. This isolate shares 95% sequence identity with an Israeli isolate of TYLCV and is considered as a new strain of TYLCV from Iran. In addition to Abadeh, the same virus was detected in naturally infected tomato field samples in Firouzabad, Boushehr and Yasouj. It seems that the TYLCV-[Ab] is a major component of tomato leaf curl disease in southern Iran. A subgenomic DNA, about one third the size of the viral genome, was also detected in naturally infected tomato plants. A partial dimeric (1.5 mer) TYLCV-[Ab] DNA clone was constructed in a binary vector and used to agroinoculate tomato (Solanum lycopersicum cv. Grosse Lisse) and tobacco (Nicotiana tabacum cv. Turkish) plants. Typical yellowing and leaf curl symptoms were observed on tomato, while tobacco appeared to be a symptomless host of the virus. The viral DNA was detected in newly emerging leaves of infected tomato and tobacco plants, showing that the single DNA component of TYLCV-[Ab] is sufficient for infectivity. Both molecular analysis and symptomatology indicate that this isolate is a severe strain of TYLCV. ترادف نوکلئوتیدی ژنوم کامل یک همسانه عفونت‌زای جدایه آباده ویروس پیچیدگی برگ زرد گوجه فرنگی (TYLCV-[Ab]) تعیین شد. ژنوم کامل این ویروس با 2782 نوکلئوتید بیشترین میزان شباهت (95%) را با یک جدایه TYLCV از اسرائیل نشان داد. بدین ترتیب TYLCV-[Ab] یک استرین جدید از TYLCV در ایران محسوب می‌گردد. این ویروس علاوه بر آباده، در مزارع گوجه فرنگی آلوده به بیماری پیچیدگی برگ در شهرستان‌های فیروز آباد، بوشهر و یاسوج به ترتیب از استان‌های فارس، بوشهر و کهگیلویه و بویر احمد نیز شناسایی شد. به نظر می‌رسد که TYLCV-[Ab] یکی از عوامل اصلی بیماری پیچیدگی برگ گوجه فرنگی در جنوب کشور باشد. هم‌چنین یک دی. ان. ای. زیرژنومی به اندازه تقریباً یک سوم ژنوم کامل ویروس در نمونه‌های کشت گلخانه‌ای گوجه فرنگی در آباده ردیابی گردید. یک همسانه دو پار ناقص (دی. ان. ای. 5/1 مر) از این ویروس در یک ناقل دوتایی ساخته شد و با استفاده از اگروباکتریوم به گیاهان گوجه فرنگی واریته Grosse Lisse و توتون واریته Turkish مایه‌زنی شد. علی‌رغم ردیابی دی. ان. ای. ویروس در برگ‌های جدید گوجه فرنگی و توتون‌های مایه‌زنی شده، گیاهان گوجه فرنگی علائم شاخص زردی و پیچیدگی برگ را نشان دادند ولی گیاهان توتون فاقد هر گونه علائم بودند. این آزمایش نشان داد که تنها یک دی. ان. ای. برای ایجاد عفونت و بیماری‌زایی در گیاه کافی است. مطالعات مولکولی و علائم شناسی هر دو مؤید شدید بودن این استرین از TYLCV بودند.

https://ijpp.areeo.ac.ir/article_17017_6339a98898bb4b68b3540b51dc0e7190.pdf

Iranian Plant Pathology Society بیماریهای گیاهی 0006-2774 46 4 2010 01 01 INDUCING GENE SILENCING USING A CONSTRUCT CAPABLE OF TRANSCRIPTION FROM BOTH DIRECTIONS* تحریک خاموشی ژن با استفاده از سازه با قابلیت ترانویسی از دو جهت 117 123 17018 FA جعفر نیکان مسئول مکاتبه کارا مک گیهی نویسنده هیو بارکر نویسنده Journal Article 2009 11 02 A DNA fragment of a Potato leaf roll virus full-length cDNA (part of the virus replicase gene) was amplified by PCR. The resulting fragment was inserted as a sense fragment into a vector flanked by a promoter at both sides. Tobacco and potato plants were transformed with this construct. The resulting transgenic plants were tested for resistance to PLRV. Fifty-nine percent of the transgenic tobacco lines showed lower titer of PLRV. It was also shown that the resistant transgenic tobacco lines express both sense and antisense mRNAs of the transgene. Using graft-inoculation method, no PLRV resistant transgenic potato line was identified. This is the first report of testing a single construct capable of expressing mRNA from both directions. It seems that the simultaneous expression of sense and antisense mRNA followed by hybridization and dsRNA formation have triggered post transcriptional gene silencing in transgenic tobacco lines. قطعه‌ای دی.ان.ای (DNA) ازیک دی.ان.ای مکمل (cDNA) ژنوم کامل ویروس برگ قاشقی سیب زمینی(PLRV) که بخشی ازژن رپلیکاز ویروس را شامل می‌شود، به وسیله واکنش زنجیره‌ای پلی مراز (PCR) تکثیرگردید. قطعه حاصل به حالت سنس(sense) به درون یک پلاسمید ناقل در محل همسانه‌سازی چند اتصالی (Polylinker cloning site) آن که ازهر دو طرف به وسیله یک پیش بر احاطه شده است الحاق گردید. بدین ترتیب نسخه‌برداری همزمان سنس و آنتی سنس (Antisense) آر.ان.ای پیک (mRNA) صورت می‌پذیرد. گیاهان توتون و سیب زمینی با استفاده از آگروباکتریوم با سازه مورد نظر تراژن شده و گیاهان کامل باززایی شدند. با آلوده‌سازی مصنوعی گیاهان تراریخته توتون ( مایه‌زنی با شته) و سیب زمینی (با استفاده ازپیوند) مقاومت به ویروس برگ قاشقی سیب زمینی در آنها ارزیابی شد. 59 درصد از لاین‌های تراریخته توتون که با سازه مورد نظر تراریخت شده بودند عیار کمتری از ویروس را دارا بودند در حالی که لاین‌های تراریخته با سازه‌هایی که تنها حالت سنس یا آنتی سنس ژن مورد نظر را بیان می‌کردند دارای عیار بالاتری بودند. در گیاهچه‌های تراریخته شده سیب زمینی که با پیوند مایه‌زنی شدند هیچ یک از لاین‌ها مقاومتی در برابر ویروس نشان ندادند. با استفاده از یکی از آغازگرها در ترانویسی معکوس، بیان ترادف مورد نظر به صورت سنس و آنتی سنس در لاین‌های تراریخت شده توتون نشان داده شد. این نخستین باری است که چنین ساختاری، قادر به بیان آر.ان.ای پیک از هر دو جهت ژن، آزمایش می‌شود. به نظر می‌رسد که بیان همزمان سنس و آنتی سنس آر.ان.ای پیک از ژن مورد نظر و به دنبال آن تشکیل آر ان ای دو رشته توانسته است خاموشی ژن پس از ترانویسی را القا نماید.

https://ijpp.areeo.ac.ir/article_17018_1145e416a2931f5e2d8a903804418637.pdf

Iranian Plant Pathology Society بیماریهای گیاهی 0006-2774 46 4 2010 01 01 NECESSITY OF EVALUATION OF DIFFERENT WALNUT ORGANS FOR SELECTION OF BLIGHT RESISTANT CULTIVARS* لزوم ارزیابی مقاومت اندام‌های مختلف گردو به منظور انتخاب ارقام مقاوم به بلایت باکتریایی * 325 329 17020 FA لیدا سیلسپور نویسنده منصوره کشاورزی مسئول مکاتبه داراب حسنی نویسنده مجید هاشمی نویسنده Journal Article 2010 03 10 Planting walnut cultivars resistant to blight caused by Xanthomonas arboricola pv. juglandis is one of the most significant management methods. Considering susceptibility of all walnut green organs to this disease, the aim of this research was to evaluate the relative susceptibility of leaf, unripe and ripe organs of Jamal, Damavand and Z76 local cultivars and Pedro, Serr, Chandler, Franquette and Hartley commercial cultivars to blight in order to establish a suitable evaluation procedure. The causal agent was isolated from blighted fruit samples collected from Qazvin, Zanjan, Orumie and Karaj orchards and after identification, mixture of four isolates was used as inoculum. One-year-old grafted seedlings were evaluated for leaf susceptibility in glasshouse condition. Ripe and unripen fruits were examined in orchard and laboratory, respectively. Based on the result, the resistance of different organs was different in various cultivars. Owing to the lack of any correlation between fruit and leaf susceptibilities, evaluation of both organs in resistance evaluations is necessary. کاشت ارقام مقاوم یکی از مهم‌ترین روش‌های کنترل بیماری بلایت باکتریایی گردو با عامل Xanthomonas arboricola pv. juglandis است. با توجه به حساسیت کلیه بافت های سبز درخت گردو به بیماری بلایت، هدف از این تحقیق بررسی میزان مقاومت نسبی اندام‌های برگ، میوه نارس و میوه رسیده ارقام جدید داخلی جمال و دماوند، ژنوتیپ برتر داخلی Z67 و ارقام تجاری Pedro, Serr, Chandler, Franquette, Hartley به منظور تعیین روش مناسب در ارزیابی مقاومت به این بیماری بود. جدایه‌های باکتری عامل از میوه‌های آلوده باغات قزوین، کرج، زنجان و ارومیه جداسازی شده و پس از شناسایی، مخلوط چهار جدایه به عنوان مایه تلقیح به کار برده شد. نها‌ل‌های پیوندی ارقام در سن یک سالگی مورد ارزیابی مقاومت برگ در شرایط گلخانه قرار گرفتند. مقاومت میوه‌های نارس در شرایط آزمایشگاه و میوه‌های رسیده در شرایط باغ ارزیابی شد. بر اساس نتایج، میزان مقاومت اندام‌های مختلف در ارقام مختلف متفاوت بود (01/0 P). با توجه به عدم هم‌بستگی بین میزان مقاومت برگ و میوه، تعیین میزان حساسیت هر دو اندام در ارزیابی مقاومت ارقام گردو به بیماری بلایت ضروری است.

https://ijpp.areeo.ac.ir/article_17020_5a6596494a3a8a720dd0e5d9e21134c6.pdf