Iranian Plant Pathology Societyبیماریهای گیاهی0006-277460220251023Effects of cucumber mosaic virus and alfalfa mosaic virus infections on the morphological and physiological characteristics of the bell pepper (Capsicum annuum L.)تاثیر آلودگی به ویروس موزائیک خیار و ویروس موزائیک یونجه بر ویژگیهای ریخت-شناسی و فیزیولوژیکی گیاه فلفل دلمهای (Capsicum annuum L.)14816771064210.22034/ijpp.2025.2021842.478FAمهداسقازاده ماهانیگروه بیماری شناسی گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرسحسنزیتونیگروه بیماری شناسی گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرسمسعودشمس بخشدانشگاه تربیت مدرسJournal Article20250310Bell pepper (Capsicum annuum L.), in Solanaceae family plays a vital role in a healthy diet due to its fiber, vitamins, and minerals. Bell pepper production is significantly affected by viral, bacterial, fungal, and nematode infection. This study aimed to examine effects of cucumber mosaic virus (Cucumovirus CMV) and alfalfa mosaic virus (Alfamovirus AMV) infections on the morphological and physiological characteristics of the bell pepper cultivar California Wonder. The traits assessed included plant height, greenness index, leaf area index (LAI), fresh and dry weight of the plant, fresh fruit weight, total phenol content, vitamin C, chlorophyll a and b, carotenoids, and proximate composition, including moisture, protein, crude fiber, ash, crude fat, and carbohydrates. The results indicated that infection with CMV and AMV resulted in a significant reduction in plant height, greenness index, LAI, fresh and dry weight of the plant, chlorophyll a and b, carotenoids, vitamin C, and fresh fruit weight. No significant change was found in the total phenol content between infected and control plants. The percentages of moisture, protein, ash, crude fat, and carbohydrates were not affected by viral infections. However, the percentage of crude fiber significantly increased in infected plants. Overall, the findings of this study suggest that infection to CMV and AMV, reduces growth, yield, fresh fruit weight and vitamin C, leading to a decline in the nutritional value of bell pepper fruits.فلفل دلمهای ((Capsicum annuum L.، از تیره Solanaceae، به دلیل دارا بودن فیبر، ویتامینها و مواد معدنی، نقش مهمی در رژیم غذایی سالم ایفا میکند. تولید فلفل دلمهای به شدت تحت تاثیر آلودگیهای ویروسی، باکتریایی، قارچی و نماتدی قرار دارد. این پژوهش با هدف بررسی تاثیر آلودگی ویروس موزائیک خیار (Cucumovirus CMV) و ویروس موزائیک یونجه (Alfamovirus AMV) بر ویژگیهای رشدی و فیزیولوژیکی فلفل دلمهای رقم کالیفرنیا واندر انجام شد. صفات مورد بررسی شامل ارتفاع بوته، میزان سبزینگی، شاخص سطح برگ، وزن تر و خشک بوته، وزن تر میوه، میزان فنل کل، محتوای ویتامین ث، کلروفیل a وb، کاروتنوئیدها و ترکیب تقریبی شامل رطوبت، پروتئین، فیبر خام، خاکستر، چربی خام و کربوهیدرات بود. نتایج نشان داد که آلودگی به ویروس موزائیک خیار و ویروس موزائیک یونجه منجر به کاهش معنیدار ارتفاع بوته، میزان سبزینگی، شاخص سطح برگ، وزن تر و خشک بوته، میزان کلروفیل a و b، ویتامین ث و وزن تر میوه شد، با وجود این، میزان فنل کل، در درصد رطوبت، پروتئین، خاکستر، چربی خام و کربوهیدرات تحت تاثیر آلودگی به ویروسها قرار نگرفت. درصد فیبر خام در گیاهان آلوده به طور معنیداری افزایش یافت. به طور کلی، نتایج این مطالعه نشان داد که آلودگی به ویروس موزائیک خیار و ویروس موزائیک یونجه با کاهش رشد و عملکرد، کاهش وزن تر میوه و همچنین کاهش ویتامین ث، منجر به کاهش ارزش غذایی محصول فلفل دلمهای میشود.https://ijpp.areeo.ac.ir/article_710642_cf3550d64318fa0c7b0d4566f5ed0cf2.pdfIranian Plant Pathology Societyبیماریهای گیاهی0006-277460220251023A comparative genomics analysis of maize dwarf mosaic virus and Bermuda grass southern mosaic virus: Distinct N-terminal region of coat protein variationsمطالعه تطبیقی ژنوم کامل ویروس موزاییک کوتولگی ذرت و ویروس موزاییک جنوبی مرغ: تفاوتهای منحصربهفرد در ناحیه ان-ترمینال پروتئین پوششی16818071064110.22034/ijpp.2025.2021843.479FAیاسربی نیازمرکز ویروس شناسی دانشکده کشاورزی دانشگاه شیرازمحمودمعصومیNo. 1, Yaman (Tabnak) St., Chamran Highwayکرامت الهایزدپناهمرکز تحقیقات ویروس شناسی گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شیرازJournal Article20250325Viral population diversity arises from genomic variations, mutations, recombination, and selective pressures, leading to the emergence of distinct viral strains and species. This study focuses on the evolutionary dynamics of potyviruses, particularly the Bermuda grass southern mosaic virus (BgSMV) and its relationship with maize dwarf mosaic virus (MDMV), both members of the genus Potyvirus. BgSMV, first identified in Iran, is closely related to MDMV but exhibits key differences, including a 90-nucleotide (NNT) fragment in the coat protein gene and distinct host, vector and temperature preferences. To elucidate the evolutionary mechanisms driving their divergence, we conducted complete genome sequencing, phylogenetic analysis, and recombination detection. Our results indicate that BgSMV and MDMV share a common ancestor but have diverged due to geographical isolation, host adaptation, and ecological factors. Recombination analysis revealed no evidence of genetic exchange between the two viruses, suggesting that their divergence is primarily driven by mutation, deletion, and selection. The study highlights the importance of ecological and host-vector interactions in viral evolution and provides insights into speciation mechanisms within the genus Potyvirus. These findings enhance our understanding of viral population dynamics and the factors influencing the emergence of new viral strains and species.تنوع در جمعیتهای ویروسی، ناشی از تغییرات ژنومی، جهش، نوترکیبی و فشارهای انتخابی است که به ظهور سویهها و گونههای ویروسی منجر میشود. این مطالعه به بررسی پویایی تکاملی پوتیویروسها، بهویژه رابطه میان ویروس موزاییک جنوبی مرغ (Bermuda grass southern mosaic virus, BgSMV) و ویروس موزاییک کوتولگی ذرت (maize dwarf mosaic virus, MDMV)، پرداخته است. BgSMV که برای نخستین بار در ایران شناسایی شد، علیرغم ارتباط نزدیک با MDMV، تفاوتهای کلیدی از خود نشان میدهد. از جمله این تفاوتها، وجود یک قطعه 90 نوکلئوتیدی اضافی در ژن پروتئین پوششی BgSMV و همچنین تفاوت در دامنه میزبانی، انتقال و تحمل دمایی است. مقایسه ژنوم کامل این دو ویروس نشان داد که آنها از یک نیای مشترک نشأت گرفتهاند و عواملی مانند فشارهای اکولوژیک، سازگاری با میزبانهای مختلف و جدایی جغرافیایی نقش اصلی در واگرایی تکاملی آنها ایفا کردهاند. احتمال وقوع نوترکیبی بین دو ویروس مورد بررسی قرار گرفت، اما هیچ شاهدی از تبادل ژنتیکی بین آنها مشاهده نشد. این یافته حاکی از آن است که واگرایی آنها عمدتاً حاصل فرآیندهای جهش، حذفهای ژنومی و انتخاب طبیعی بوده و نوترکیبی نقشی در تکامل آنها نداشته است. این پژوهش بر اهمیت عوامل محیطی و رابطه میزبان- ناقل در شکلگیری مسیرهای تکاملی ویروسها تأکید میکند و بینشهای جدیدی در مورد سازوکارهای گونهزایی در جنس پوتیویروس ارائه میدهد. این یافتهها به درک عمیقتر پویایی جمعیت ویروسی و عوامل مؤثر بر ظهور سویهها و گونههای جدید ویروسی کمک میکند.https://ijpp.areeo.ac.ir/article_710641_831b990e7707aaf8eb1e2a36aa0aba8a.pdfIranian Plant Pathology Societyبیماریهای گیاهی0006-277460220251023Studying the effects of the biological inducer Serendipita indica and the non-biological inducers chitosan and potassium phosphite in rice plants against the brown spot disease agent Bipolaris oryzaeبررسی تاثیر القاگر زیستی Serendipita indica و غیر زیستی کیتوزان و فسفیتپتاسیم در گیاه برنج در برابر عامل بیماری لکه قهوهای Bipolaris oryzae18119271064510.22034/ijpp.2025.2021848.482FAسوگندمحمدزادهگروه گیاهپزشکی، دانشکده علوم زراعی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری، ایرانولی الهباباییزادگروه گیاهپزشکی، دانشکده علوم زراعی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری، ایرانصفرعلیمهدیانگروه گیاهپزشکی، دانشکده علوم زراعی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری، ایرانمیلادحبیبی درونکلائیگروه گیاهپزشکی، دانشکده علوم زراعی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری، ایرانJournal Article20250520Rice is one of the most important cereals in the world, and brown spot disease is considered a significant seed-borne disease of rice, attacking and damaging the crop at all stages of plant growth, from the nursery to the field. The present study was conducted as a factorial in a completely randomized design with five treatments: potassium phosphite, chitosan, Serendipita indica, positive control, and negative control. Treated and control plants were infected with the causative fungus and sampled 24 and 72 hours after infection to measure enzyme activity. In this research, the activity of catalase and guaiacol peroxidase enzymes was higher in treated rice compared to the positive and negative controls, and the severity of Bipolaris oryzae fungal disease was lower in chitosan, potassium phosphite, and S. indica treatments than in the positive control. The results highlight the importance of employing biological methods and environmentally friendly chemical compounds in plant disease management.برنج از مهمترین غلات در جهان است و بیماری لکه قهوهای از بیماریهای مهم بذرزاد برنج محسوب میشود و محصول را در تمام مراحل رشد گیاه از خزانه تا مزرعه، مورد حمله قرار داده و به آن خسارت وارد میکند. پژوهش حاضر به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی و پنج تیمار فسفیت پتاسیم، کیتوزان، Serendipita indica، کنترل مثبت و کنترل منفی انجام گردید. گیاهان تیمار شده و شاهد به قارچ عامل بیماری آلوده و در زمانهای 24 و 72 ساعت بعد از آلودگی، نمونه برداری و برای اندازهگیری فعالیت آنزیمی استفاده شد. در این پژوهش در برنجهای تیمار شده نسبت به شاهد مثبت و منفی میزان فعالیت آنزیم کاتالاز و گایاکول پراکسیداز بیشتر بوده و میزان شدت بیماری قارچ Bipolaris oryzae در تیمارهای کیتوزان، فسفیتپتاسیم و S. indica کمتر از کنترل مثبت بود. نتایج حاصل بیانگر اهمیت بهکارگیری روشهای زیستی و ترکیبات شیمیایی سازگار با محیطزیست در مدیریت بیماریهای گیاهی است.https://ijpp.areeo.ac.ir/article_710645_526c84136a00307366217062e7442924.pdfIranian Plant Pathology Societyبیماریهای گیاهی0006-277460220251023First record of Filenchus annulatus and the genus Malenchus (Nematoda: Tylenchidae) from Iraqاولین گزارش از Filenchus annulatus و جنس Malenchus (Nematoda: Tylenchidae) از عراق19320271064810.22034/ijpp.2025.2021855.487FAاحمد مالکجمعهگروه گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایرانصدیقهعظیمیگروه گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایرانJournal Article20250621In the present study, 12 species from 10 genera within the infraorder Tylenchomorpha were recovered from soil samples collected in Misan province, southeastern Iraq, and identified using morphological and morphometric characteristics. Among these, Pratylenchus thornei was the most frequent species (15.7%), followed by Tylenchorhynchus zeae (12.3%). The family Tylenchidae is one of the most abundant and diverse nematode families, with a global distribution and diverse feeding habits. Two species of the family were identified. The species Filenchus annulatus was recovered from the rhizosphere of maize. Females of this population had a body length of 393-457 μm, a lateral field with four incisures, a slender stylet measuring 7.3-8.7 μm long, V = 58.8-64.2, and a tail 89-96 μm long, tapering to a pointed or filiform terminus. The second species, Malenchus labiatus was recovered from the rhizosphere of alfalfa. Females of this population had a body length of 399-456 μm, annuli 1.2-1.5 μm wide at mid-body, a lateral field with two crenate incisures, a stylet measuring 8.3-9.8 μm, and a tail 97-111 μm long with a pointed terminus. The morphological and morphometric characters of both populations are consistent with those of the type populations and other reported populations. This study represents the first record of F. annulatus and the genus Malenchus in Iraq.در این مطالعه، ۱۲ گونه از ۱۰ جنس متعلق به فوق بالاخانواده Tylenchomorpha از نمونههای خاک جمعآوری شده از استان میسان در جنوب شرقی عراق جداسازی و با استفاده از ویژگیهای ریختشناختی و ریختسنجی شناسایی شدند. ازمیان آنها، گونه Pratylenchus thornei دارای بیشترین فراوانی نسبی (۷/۱۵ درصد) بود و پس از آن Tylenchorhynchus zeae قرار داشت (۳/۱۲ درصد). خانواده Tylenchidae یکی از فراوانترین و متنوعترین خانوادههای نماتدها است که اعضای آن پراکنش جهانی داشته و رفتارهای تغذیهای بسیار متنوعی دارند. دو گونه از این خانواده شناسایی شدند. گونه Filenchus annulatus از فراریشه ذرت جدا شد. مادههای این جمعیت دارای بدن به طول ۳۹۳ تا ۴۵۷ میکرومتر، سطوح جانبی با چهار شیار طولی، استایلت ظریف به طول 3/7 تا 7/8 میکرومتر، شکاف تناسلی واقع در 8/58 تا 2/64 درصدی طول بدن، و دم به طول 89 تا 96 میکرومتر با انتهای نوکتیز تا نخیشکل بودند. گونه دوم، Malenchus labiatus از فراریشه یونجه جمعآوری شد. مادههای این جمعیت دارای بدن به طول ۳۹۹ تا ۴۵۶ میکرومتر، عرض حلقهها در میانه بدن 2/1 تا 5/1 میکرومتر، سطوح جانبی با دو شیار طولی کنگرهدار، استایلت به طول 3/8 تا 8/9 میکرومتر و دم به طول ۹۷ تا ۱۱۱ میکرومتر با انتهای نوکتیز است. ویژگیهای ریختسنجی و ریختشناختی هر دو جمعیت با جمعیتهای تیپ و سایر جمعیتهای گزارششده مطابقت دارد. این مطالعه، نخستین گزارش از حضور F. annulatus و جنس Malenchus در عراق به شمار میرود.https://ijpp.areeo.ac.ir/article_710648_7bf0177886ece10471c420f22da4a613.pdfIranian Plant Pathology Societyبیماریهای گیاهی0006-277460220251023Analysis of pathogenic proteins 1, 2, and 4 in resistant and susceptible soybean cultivars Challenged by Macrophomina phaseolinaبررسی تغییرات پروتئینهای وابسته به بیماریزائی 1، 2 و 4 در دو رقم مقاوم و حساس سویا آلوده به Macrophomina phaseolina20321471064310.22034/ijpp.2025.2021836.476FAهادیهادی رنجکش شورکاییگروه گیاهپزشکی، دانشکده علوم زراعی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری، ایرانمحمدعلیتاجیک قنبریدانشگاه عگروه گیاهپزشکی، دانشکده علوم زراعی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری، ایرانلوم کشاورزی ساریولی الهبابایی زادگروه گیاهپزشکی، دانشکده علوم زراعی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری، ایرانولی الهقاسمی عمرانپژوهشکده ژنتیک و زیست فناوری تبرستان، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری، ایرانJournal Article20250126Abstract<br /><br />The soybean plant (Glycine max L.) is widely recognized as one of the most important nutritional resources for both humans and animals. However, significant threat to this crop is the fungus Macrophomina phaseolina, which causes considerable damage each year. To combat such threats, plants employ sophisticated defense mechanisms that include physical barriers and biochemical responses. Among these, a key biochemical defense is the activation and accumulation of pathogenesis-related (PR) proteins, which help contain infections and limit their spread. In this study, we examined the interaction between two commercial soybean varieties and M. phaseolina. At the six-leaf growth stage, soybean seedlings were inoculated with a suspension of fungal spores. Leaf samples were then collected at multiple time points post-infection (0, 24, 48, 72, 96, and 144 hours). Total RNA was extracted from these samples, followed by complementary DNA (cDNA) synthesis. The expression levels of target genes were analyzed using Quantitative Real-Time PCR (qRT-PCR). The findings revealed a gradual increase in the expression levels of the PR1, PR2, and PR4 genes in the resistant JK cultivar after infection, with expression typically peaking at 96 hour post-inoculation. In contrast, the susceptible Sahar cultivar exhibited significantly lower expression levels of these genes. This variation in gene expression highlights the differences in resistance mechanisms among soybean cultivars. These results underscore the importance of gene expression patterns in determining a plant's resistance or susceptibility to disease. A deeper understanding of these molecular mechanisms can significantly contribute to enhancing sustainable agricultural practices and improving crop resilience.چکیده<br /><br />گیاه سویا (Glycine max L.) از مهمترین منابع تغذیهای برای انسان و دام محسوب میشود. یکی از تهدیدهای که هر ساله خسارات چشمگیری به این محصول وارد میکند، قارچ Macrophomina phaseolina است. گیاهان دارای سیستمهای دفاعی پیچیدهای هستند که شامل سدهای فیزیکی و واکنشهای بیوشیمیایی است. یکی از مهمترین واکنشهای بیوشیمیایی در گیاهان، القا و تجمع پروتئینهای مرتبط با بیماریزایی (PR) است. که از گسترش بیشتر عفونت جلوگیری میکند. در این پژوهش، تعامل دو رقم تجاری سویا با قارچ M. phaseolina بررسی شد. گیاهچههای سویا در مرحله رشد شش برگی، با سوسپانسیون اسپور قارچ مایهزنی شده و نمونهبرداری از برگها در بازههای زمانی مختلف پس از آلودگی (0، 24، 48، 72، 96 و 144 ساعت) انجام گردید. سپس RNA کل از نمونههای برگ استخراج شد و در ادامه، cDNA از RNA کل ساخته شده و بیان ژنها با استفاده از تکنیک Quantitative Real-Time PCR (QRT-PCR) بررسی گردید. نتایج تحقیق نشان داد که بیان ژنهای PR1، PR2 و PR4 در رقم مقاوم JK نسبت به رقم حساس Sahar پس از مایهزنی بهصورت تدریجی افزایش مییابد و معمولاً در 96 ساعت پس از بیماری به حداکثر سطح خود میرسد. یافتههای حاصل از این بررسی نشان داد، سطح بیان این ژنها در ارقام مختلف سویا متفاوت است. این تفاوت در میزان بیان ژنها میتواند یکی از عوامل کلیدی در تعیین میزان مقاومت یا حساسیت ارقام مختلف سویا در برابر این بیماری باشد. در نهایت، شناخت دقیقتر از مکانیسمهای مولکولی مقاومت میتواند گامی مؤثر در جهت افزایش پایداری تولید محصولات کشاورزی باشد.https://ijpp.areeo.ac.ir/article_710643_7a0c7ce6e8c61e22ea6bb5b16536dfb7.pdfIranian Plant Pathology Societyبیماریهای گیاهی0006-277460220251023Research on Viral Diseases of Poaceous Plants in Iran,
A Historical Reviewپژوهش در زمینه بیماریهای ویروسی گیاهان تیره گندم در ایران، مروری تاریخچه وار9914771064410.22034/ijpp.2025.2021849.483FAکرامت الهایزدپناهمرکز تحقیقات ویروس شناسی گیاهی- دانشکده کشاورزی دانشگاه شیرازمحمودمعصومیNo. 1, Yaman (Tabnak) St., Chamran HighwayJournal Article20250524Many plant viruses infect poaceous plants and inflict significant losses on cereal crops worldwide. In Iran, research on these viruses began approximately fifty years ago but gained momentum in the early 1990s. With the joint project of the Iranian Ministry of Agriculture and Shiraz University and the establishment of the Plant Virology Research Center, studies on these viruses have become more intense and systematic nationwide. In this period, many viruses were discovered or reported for the first time from Iran. In wheat, the most critical viral diseases were found to be wheat streak mosaic, barley/cereal yellow dwarf and barley yellow striate mosaic. In maize, maize rough dwarf (rice black gall dwarf), maize Iranian mosaic and Iranian Johnson grass mosaic were viral diseases of significant concern, while in sugarcane, the sugarcane mosaic virus posed a major threat. Extensive data were collected also on a number of other viruses. Consequently, the researchers in this field were able to effectively manage the spread of four significant viruses: barley yellow dwarf, wheat streak mosaic, rice black gall dwarf (maize rough dwarf), and maize Iranian mosaic viruses. Their efforts have also culminated in the discovery or identification of 23 virus species in15 genera and 11 families of cereal viruses and their vectors in Iran. This research has additionally produced over 70 student dissertations, hundreds of articles published in journals and presented at conferences, and the deposition of 445 nucleotide sequences in the GenBank.در دنیا ویروسهای زیادی در گیاهان تیره گندمیان خسارت وارد میکنند. در ایران در حدود پنجاه سال پیش مطالعاتی در رابطه با این ویروسها آغازشد و از اوایل دهه هفتاد شمسی شتاب گرفت. این مطالعات با تصویب طرح مشترک وزارت کشاورزی و دانشگاه شیراز و تاسیس مرکز تحقیقات ویروسشناسی گیاهی در دانشگاه مزبور به شکل سیستماتیک، متمرکز و ملی شروع و در ابعاد مختلفی گسترش یافت و اطلاعات وسیعی بدست آمد. در این مدت تعدادی ویروس جدید کشف ,و تعدادی نیز برای اولین باراز ایران گزارش شدند. برخی از این ویروسها در میزبانهای اصلی یعنی گندم، جو، ذرت و نیشکر شیوع پیدا کرده و خسارت شدید وارد کرده اند. در گندم ویروسهای موزائیک رگهای گندم، کوتولگی زرد جو، کوتولگی زرد غلات و موزائیک زرد راه راه جو، در ذرت ویروسهای مولد کوتولگی زبر (کوتولگی گال سیاه برنج)، موزائیک ایرانی ذرت و موزائیک ایرانی قیاق، و در نیشکر ویروس موزائیک نیشکر به عنوان پر خسارتترین ویروسهای غلات در ایران شناخته شدند. همچنین محققین توانستند اپیدمیهای پرخسارت بیماریهای ویروسی مهم کوتولگی زرد جو در گندم و جو، موزائیک رگهای گندم در گندم و کوتولگی زبر ذرت و موزائیک ایرانی ذرت در ذرت را مدیریت کنند. به علاوه کشف و یا مطالعه 23 گونه ویروس از 15 جنس و 11 تیره در گیاهان تیره غلات در ایران، شناسایی ناقلین ویروسها، انجام بیش از 70 رساله دانشجویی در کشور، ارائه صدها مقاله در مجلات، کنگرهها وکنفرانسهای داخلی و خارجی و بارگذاری 445 ترادف نوکلئوتیدی درGenBank از ثمرات تلاشهای محققین در این حوزه بودهاست.https://ijpp.areeo.ac.ir/article_710644_6d8f0fb710d1dbadaf368c0b6a422a28.pdf