Iranian Plant Pathology Societyبیماریهای گیاهی0006-277460320251122An Investigation into the Possible Causes of Quantitative and Qualitative Decline in Submissions to Iranian Agricultural Science Journalsبررسی علل احتمالی کاهش کمی و کیفی مقالات ورودی به مجلات علمی حوزه کشاورزی ایران21522271064910.22034/ijpp.2025.2021854.486FAحبیب الهحمزه زرقانیدانشکده کشاورزی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایرانJournal Article20250610In recent years, many Iranian agricultural science journals are faced with alarming decline in quantity and quality of submitted manuscripts. This trend threatens not only the durability of scientific publishing but also the credibility and sustainability of these journals. In this letter, several possible structural and internal causes are briefly discussed. Major contributing factors include the reduced appeal of agricultural disciplines to talented students, lowered research funding, and the growing gap between academia and the practical needs of the agricultural sector. At the journal level, interest in full research papers, lengthy and sluggish review processes, and limited scientific critical interaction around journals are among the factors contributing to the crisis. The consequences of this trend on graduate education, international credibility, and the contributions of young researchers are discussed. Solutions for revising editorial policies, diversifying article types, publishing special issues, and fostering active academic communication are suggested. This letter aims to stimulate constructive discussion toward revitalizing Iran’s agricultural science journals.در سالهای اخیر، بسیاری از مجلات علمی در حوزه کشاورزی ایران با کاهش هشدار آمیز تعداد و کیفیت مقالات ارسالی مواجه شدهاند. این روند، نهتنها سبب اختلال در چرخه تولید علم در این حوزه شده، بلکه اعتبار و پایداری مجلات تخصصی را نیز با خطر مواجه ساخته است. در این مقاله، با رویکردی تحلیلی و مستند، به برخی علل ساختاری و درونی این پدیده پرداخته شده است. از جمله عوامل کلان میتوان به کاهش جذابیت رشتههای کشاورزی برای دانشجویان نخبه، افت حمایتهای مالی پژوهشی، و گسست میان نظام آموزش عالی و نیازهای واقعی بخش کشاورزی اشاره کرد. در سطح مجلات نیز عواملی چون گرایش به پذیرش مقالات پژوهشی کامل، کند و طولانی بودن فرآیند داوری، و نبود بستر تعاملی پیرامون مجله، در این بحران مؤثر بودهاند. پیامدهای این روند بر آموزش تحصیلات تکمیلی، اعتبار بینالمللی، و مشارکت پژوهشگران جوان مورد بحث قرار گرفته است. در پایان، راهکارهایی نظیر بازنگری در سیاستهای پذیرش مقالات، تنوعبخشی به انواع مقالات و زمینه های علمی مقالات، انتشار شمارههای ویژه، و ارتقاء تعامل علمی پیشنهاد میشود. این مقاله تلاش میکند با آغاز گفتمانی آگاهانه در جامعه پژوهشگران کشاورزی، زمینه بازسازی جایگاه مجلات کشاورزی ایران را فراهم آورد.https://ijpp.areeo.ac.ir/article_710649_a7873e2a27ce827848e7955809216fcd.pdfIranian Plant Pathology Societyبیماریهای گیاهی0006-277460320251122Taxonomy of cereal-infecting yellow dwarf viruses:
from Luteoviridae to Tombusviridae and Solemoviridaeطبقه بندی ویروسهای عامل کوتولگی زرد در غلات: از Luteoviridae تا Tombusviridae و Solemoviridae22324170651610.22034/ijpp.2023.2002533.408FAآرزوپاکدلگروه گیاهپزشکی- دانشکده کشاورزی- دانشگاه بوعلی سینا- همدان- ایرانعلیرضاافشاریفربخش گیاهپزشکی، مرکز تحقیقات ویروس شناسی گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شیرازJournal Article20230516Yellow dwarf viruses (YDVs) are a group of viruses that cause serious yield losses in cereal crops. These viruses are reported in almost every grain-growing region around the world. All YDVs share common biological properties such as aphid transmission, and phloem limitation. However, the replication mechanism and genome organization of these viruses are different and based on these characteristics, these viruses are classified into two genera; Luteovirus, represented by Barley yellow dwarf virus (BYDV), and Polerovirus represented by Cereal yellow dwarf virus (CYDV). This review covers the latest findings on these viruses, including reclassification and elimination of family Luteoviridae, genome organization, protein functions, and replication mechanisms, providing useful information for their management.ویروسهای کوتولگی زرد از مهمترین ویروسهای غلات هستند که به طور قابل توجهی باعث کاهش محصول در این گیاهان میشوند. این ویروسها تقریبا از تمام مناطق کشت غلات در سراسر دنیا گزارش شدهاست. ویروسهای کوتولگی زرد در خصوصیاتی مانند انتقال با شته و محدود بودن به آوند آبکشی شباهت دارند ولی سازماندهی ژنوم و استراتژی تکثیر آنها متفاوت است و ویروسهای کوتولگی زرد بر اساس این خصوصیات به دو جنس مجزای Luteovirus و Polerovirus به ترتیب با گونه تیپ(BYDV) Barley yellow dwarf virus و (CYDV) Cereal yellow dwarf virus طبقه بندی میشوند. در این مقاله آخرین طبقه بندی ویروسهای کوتولگی زرد و حذف تیره Luteoviridae، سازماندهی ژنوم آنها، عملکرد پروتئینها و مکانیسمهای تکثیر ژنوم این ویروسها به اختصار توصیف شده است. این اطلاعات میتواند به ارائه راهکارهایی برای کنترل این ویروسها کمک نمایدhttps://ijpp.areeo.ac.ir/article_706516_677ff3c92e8198b7da946ea8f0f487b6.pdfIranian Plant Pathology Societyبیماریهای گیاهی0006-277460320251122Evaluation of the effect of zinc oxide nanoparticles on disease management and physiological responses of cucumber (Cucumis sativus L. cv. Super Dominus) infected with watermelon mosaic virusارزیابی تاثیر نانوذرات اکسید روی بر مدیریت بیماری و پاسخهای فیزیولوژیکی خیار (رقم سوپردومینوس) آلوده به ویروس موزائیک هندوانه24426671065110.22034/ijpp.2025.2021860.491FAفاطمهسلیمانیگروه گیاه پزشکی دانشکده کشاورزی دانشگاه جیرفتاسراسالاریگروه گیاه پزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه جیرفتمریممظاهری تیرانیگروه زیست شناسی دانشکده علوم پایه دانشگاه جیرفتسیده عاطفهحسینیگروه گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه بیرجندحمیدرضاعلیزادهگروه گیاه پزشکی دانشکده کشاورزی دانشگاه جیرفتJournal Article20250713Watermelon mosaic virus (Potyvirus citrulli, WMV) is one of the most important viruses infecting cucurbits in the world. In this study, the effect of zinc oxide nanoparticles on the severity of disease symptoms, growth traits, plant pigments, and total sugar in cucumber plants of the Super Dominus cultivar infected with WMV was investigated. ZnO NPs were sprayed on two- to three-leaf seedlings at a concentration of 250 and 500 mg/L twice, 24 hours apart. After 24 hours from the second spray, WMV inoculum was mechanically inoculated into the designed treatment groups. The experiment was conducted as a two-factor factorial (nanoparticles and WMV) in a completely randomized design. One month after the treatments, morphological characteristics, biochemical parameters, and severity of disease symptoms were examined. Based on the results, the virus led to a decrease in growth traits, plant pigments, and total sugar compared to the control. A concentration of 250 mg/L of nanoparticles compared to 500 mg/L in the presence of the pathogen reduced the severity of disease symptoms and improved growth parameters, and plant pigments. Due to the reduction of disease damage and the absence of destructive environmental effects of this nanoparticle, it is a suitable option for the management of WMV. The use of a concentration of 250 mg/L of zinc oxide nanoparticles is recommended to improve the performance of this cucumber variety infected with WMV. This study is the first report of evaluating the effect of zinc oxide nanoparticles in the management of WMV in cucumber plants.ویروس موزاییک هندوانه (watermelon mosaic virus, Potyvirus citrulli, WMV) از ویروسهای مهم آلوده کنندۀ کدوئیان در دنیا محسوب میشود. در این مطالعه تاثیر نانو ذرات اکسید روی بر نشانههای بیماری، صفات رشدی، رنگدانههای گیاهی و قند کل در گیاه خیار رقم سوپردومینوس آلوده به ویروس موزائیک هندوانه (WMV) بررسی گردید. نانوذرات اکسید روی بر روی گیاهچههای دو تا سه برگی با غلظت 250 و 500 میلیگرم/لیتر نانوذرات دو مرتبه و به فاصله 24 ساعت یکبار محلولپاشی شد. پس از گذشت 24 ساعت از محلولپاشی دوم، زادمایه ویروس موزائیک هندوانه به گروههای تیماری مورد نظر مایهزنی مکانیکی شد. آزمایش به صورت فاکتوریل دو عاملی (نانوذره و WMV) در قالب طرح کاملاً تصادفی اجرا گردید. یک ماه پس از اعمال تیمارها ویژگیهای ریخت شناسی، ویژگیهای بیوشیمیایی و شدت علائم بیماری بررسی و اندازهگیری شد. بر اساس نتایج بدست آمده ویروس منجر به کاهش وزن تر اندام هوایی و ریشه، طول گیاه، تعداد برگ و گل، رنگدانههای گیاهی نسبت به شاهد شد. غلظت 250 میلیگرم/لیتر نانوذره نسبت به 500 میلیگرم/لیتر در حضور بیمارگر نشانههای بیماری را کاهش داد و شاخصهای رشدی و رنگدانههای گیاه را نسبت به حضور بیمارگر به تنهایی بهبود بخشید. بدلیل کاهش خسارت بیماری و عدم اثرات مخرب زیست محیطی این نانوذره، گزینه مناسبی جهت مدیریت بیماری ویروس موزائیک هندوانه است. استفاده از غلظت 250 میلی گرم/لیترنانوذرات اکسید روی برای بهبود عملکرد این رقم خیار آلوده به WMV پیشنهاد میشود. این مطالعه نخستین گزارش از ارزیابی اثر نانوذرات اکسید روی در مدیریت ویروس موزاییک هندوانه (WMV) در گیاه خیار است.https://ijpp.areeo.ac.ir/article_710651_40af34c75061af59869e733a8ac62ed1.pdfIranian Plant Pathology Societyبیماریهای گیاهی0006-277460320251122- Rhodotorula toruloides: A novel and efficient biological control agent for Fusarium oxysporum f. sp. cucumerinum in cucumber- Rhodotorula toruloides: یک عامل کنترل بیولوژیک جدید و موثر برای کنترل Fusarium oxysporum f. sp. cucumerinum بروی خیار26528171065010.22034/ijpp.2025.2021856.488FAجعفرمحمدیدانش آموخته کارشناسی ارشد بیماری شناسی گیاهی،گروه گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ارومیه، ایرانمسعودابرین :بناستادیار گروه گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ارومیه، صندوق پستی ،165 ارومیه، ایرانلاچینمختارنژادسازمان تحقیقات کشاورزی آذربایجان غربیسیامکحنیفهبخش تحقیقات منابع طبیعی، مرکز تحقیقات و آموزش کشـاورزی آذربایجـان غربـی، سـازمان تحقیقـات، آمـوزش و تـرویج کشـاورزی، ارومیه، ایرانJournal Article20250629Fusarium Wilt caused by Fusarium oxysporum f. sp. Cucumerinum is one of the most important diseases of cucumber in fields and greenhouses worldwide. The use of antagonists, including yeasts, has been proposed as a safe method to control this disease. This study investigated the biocontrol potential of 16 yeast isolates obtained from the cucumber phyllosphere and rhizosphere against the pathogenic fungus Fusarium oxysporum f. sp. cucumerinum. In evaluating the biocontrol potential of the isolates against the pathogenic fungus, isolates J1 Rhodotorula. toruloides, J5 Moesziomyces aphidis, and J7 Metschnikowia sinensis showed the highest inhibition of fungal mycelial growth. Based on dual culture experiments and the production of antifungal volatile compounds, two isolates (J1 R. toruloides and J7 Me. Sinensis) were selected for evaluating disease control under greenhouse conditions. In greenhouse experiments, isolates J7 and especially J1 significantly reduced the disease index of cucumber Fusarium wilt, with disease control efficacy of approximately 89.79% for J1 and 87.29% for J7. Possible biocontrol mechanisms, including biofilm formation, siderophore production, and secretion of extracellular enzymes, were investigated in all isolates. Some isolates exhibited the ability to produce these enzymes and compounds. Isolates J1 Rh. toruloides, J5 Mo. aphidis, and J7 Me. sinensis demonstrated siderophore production and biofilm formation capabilities, suggesting that these traits—particularly siderophore production—play a key role in inhibiting the growth of F. oxysporum f. sp. Overall, the results of this study indicated that isolate J1 has high potential as a biocontrol agent for managing Fusarium wilt disease in cucumbers.پژمردگی فوزاریومی ناشی از Fusarium oxysporum f. sp. cucumerinum یکی از مهمترین بیماریهای خیار در مزارع و گلخانههای سراسر جهان است. استفاده از آنتاگونیستها از جمله مخمرها، به عنوان یکی از روشهای بیخطر برای مهار این بیماری مطرح شده است. در این مطالعه توانایی مهار زیستی ۱۶ جدایه مخمری جداسازی شده از فیلوسفر وریزوسفر خیار به منظور کنترل قارچ بیمارگر F. oxysporum f. sp. cucumerinum مورد بررسی قرار گرفت. در بررسی توانایی مهار زیستی جدایهها علیه قارچ بیمارگر ،جدایههای J1 Rhodotorula toruloides، J5 Moesziomyces aphidis و J7 Metschnikowia. sinensis بیشترین بازدارندگی از رشد میسلیوم قارچ را نشان دادند. بر اساس آزمایشات کشت متقابل و تولید ترکیبات فرار ضد قارچی دو جدایه J1 R. toruloides و J7 Me. sinensis برای ارزیابی کنترل بیماری در شرایط گلخانه انتخاب شدند. در آزمایشهای گلخانهای، هر دو جدایه مورد آزمون در گلخانه موجب کاهش معنیدار بیماری در مقایسه با شاهد آلوده شدند. جدایههای J7 و J1 به ترتیب موجب کاهش 87/29 و 89/79 درصدی شدت بیماری شدند. بررسی مکانیسمهای احتمالی مهار زیستی شامل تشکیل بیوفیلم، تولید سیدروفور و ترشح آنزیمهای خارج سلولی نشان داد جدایههای J1 R. toruloides، J5 Mo. aphidis و J7 Me. sinensis توانایی تولید سیدروفور و تشکیل بیوفیلم را دارند و به نظر میرسد این تواناییها بهخصوص تولید سیدروفور، نقش مهمی در مهار رشد F. oxysporum f. sp. cucumerinum ایفا میکنند. به طور کلی نتایج این تحقیق نشان داد جدایه J1 به عنوان عامل مهار زیستی پتانسیل بالایی برای مدیریت بیماری پژمردگی فوزاریومی خیار دارد.https://ijpp.areeo.ac.ir/article_710650_3ec16e8b33b67fd4b96e6cfe2829c407.pdfIranian Plant Pathology Societyبیماریهای گیاهی0006-277460320251122Comprehensive Genomic Analysis for Accurate Identification of Cytospora Species: Insights from ITS, TUB, RPB2, and ACT Gene Regionsتحلیل جامع ژنومی به منظور شناسایی دقیق گونههای Cytospora: یافتههای مبتنی بر نواحی ژنی ITS، TUB، RPB2 و ACT28232771065210.22034/ijpp.2025.2021862.492FAخدیجهعباسیAssistant Professor of Department of Plant Protection, Faculty of Agriculture, Ilam University, Ilam, Iranسعیدافضلی نیادانشجوی دکتری گروه گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایرانJournal Article20250809Understanding the genetic characteristics of these species has become a vital necessity for their precise identification and classification. In this comprehensive study, we conducted an in-depth analysis of the genetic composition of various Cytospora species, focusing on four distinct gene regions: ITS, ACT, TUB, and RPB2. Our primary objective was to elucidate the evolutionary relationships among these species and their capability to differentiate from other taxonomic groups. Within the ITS region, our analysis revealed the presence of 68 clades. However, this region was able to effectively separate only 43% of the studied species. Notably, a basal clade featuring C. valsoide was observed, with relatively modest bootstrap values for species containing multiple sequences. Turning our attention to the ACT region, we identified 45 clades, achieving a 53% success rate in species separation. Importantly, this region exhibited higher bootstrap values for certain species, including C. populinopsis, C. japonica, and C. leucostoma sequences. The TUB region emerged as particularly successful, presenting 34 clades and achieving an impressive 76% success rate in species separation. High bootstrap values were observed for species such as C. chrysosperma, C. davidiana, and C. brevispora. In the RPB2 region, we identified 63 clades, effectively separating 80% of the studied species. Species with multiple sequences formed cohesive clusters with high bootstrap values. The combination of gene regions yielded robust results. In the combined phylogenetic analysis of gene regions, ITS+ACT, ITS+RPB2, ITS+TUB, ITS+ACT+TUB and ITS+TUB+RPB2+ACT were able to separate 97, 97, 100, 116 and 125 species among 137, respectively.شناسایی و طبقهبندی گونههای Cytospora بهدلیل محدودیت روشهای مورفولوژیکی سنتی همواره با چالش همراه بوده است. بررسی ویژگیهای ژنتیکی این قارچها میتواند راهکار مؤثری برای شناسایی دقیقتر و بازنگری در ردهبندی آنها فراهم کند. در این پژوهش، بهمنظور بررسی روابط فیلوژنتیکی میان گونههای مختلف Cytospora، چهار ناحیه ژنی ITS، ACT، TUB و RPB2 مورد مطالعه قرار گرفت.<br />در ناحیه ITS، تعداد ۶۸ کلاد شناسایی شد و این بخش تنها قادر بود ۴۳ درصد از گونههای بررسیشده را از یکدیگر متمایز سازد. در این ناحیه، یک کلاد پایهای شامل C. valsoide مشاهده شد. ناحیه ACT شامل ۴۵ کلاد بود و توانست ۵۳ درصد از گونهها را تفکیک کند. این ناحیه برای گونههایی مانند C. populinopsis، C. japonica و C. leucostoma مقادیر بوتاسترپ بالاتری نشان داد. ناحیه TUB دقت بیشتری داشت و با ۳۴ کلاد، ۷۶ درصد از گونهها را از هم جدا کرد. مقادیر بوتاسترپ بالا در این بخش برای C. chrysosperma، C. davidiana و C. brevispora مشاهده شد. ناحیه RPB2 نیز با ۶۳ کلاد، ۸۰ درصد از گونههای بررسیشده را بهخوبی از یکدیگر تمایز داد و گونههای دارای چندین توالی ثبت شده ، خوشههای منسجم با بوتاسترپ بالا تشکیل دادند.<br />ترکیب نواحی ژنی نتایج دقیقتری بههمراه داشت. در ترکیبهای ITS+ACT، ITS+RPB2، ITS+TUB، ITS+ACT+TUB و ITS+TUB+RPB2+ACT بهترتیب ۹۷، ۹۷، ۱۰۰، ۱۱۶ و ۱۲۵ گونه از مجموع ۱۳۷ گونه از هم متمایز شدند. نتایج نشان میدهد استفاده از چند ناحیه ژنی برای شناسایی گونههای Cytospora دقت بالاتری ایجاد میکند. در میان نواحی مورد بررسی، ژنهای RPB2 و TUB بیشترین کارایی را داشتندhttps://ijpp.areeo.ac.ir/article_710652_17453b9844b112360cc66e9458909793.pdfIranian Plant Pathology Societyبیماریهای گیاهی0006-277460320251122Nucleotide sequence and phylogenetic analysis of chickpea, lentil and fenugreek isolates of faba bean necrotic yellows nanovirus collected in farms of Razavi and Northern Khorasan Provincesتعیین ترادف ژنوم و واکاوی تبارزائی جدایههای نخود ایرانی، عدس و شنبلیله نانوویروس زردی بافتمردۀ باقلا جمعآوری شده از مزارع استانهای خراسان رضوی و شمالی32834171065310.22034/ijpp.2025.2021863.493FAجوادصادقی مجدبخش گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید باهنر کرمانجهانگیرحیدرنژاددانشگاه شهید باهنر کرماناسراسالاریDepartment of Plant Protection, College of Agriculture, Shahid Bahonar University of KermanJournal Article20250809Faba bean necrotic yellows virus (FBNYV; Nanovirus necroflaviviciae, Nanoviridae) is one of the most important viruses infecting leguminous plants in Asia, Africa and Europe. In the current research, eight genomic components of two chickpea and lentil isolates of the virus, as well as six genomic components of the fenugreek isolate, collected from farms in Northern Khorasan and Razavi Khorasan Provinces, respectively, were amplified using polymerase chain reaction, cloned and sequenced. Comparison of the sequences of concatenated genome components of DNA-R, DNA-S, DNA-M, DNA-N, DNA-U1 and DNA-U4 of the three isolates showed that they shared nucleotide identity of 94.9%-96.20%. Among the six components, DNA-R and DNA-M were found to be the most and the least diverse components relative to the others (99.1% and 99.3% and 85.9%-97.8% identities, respectively). Analysis of the constructed phylogenetic tree showed that three studied isolates were clustered with other Iranian, as well as two Azerbaijani GenBank isolates, in a district group. Furthermore, the pattern of the geographic distribution of all Iranian FBNYV isolates is related to their phylogeny. These results affirm that in addition to leguminous plants, FBNYV is prevalent in leafy vegetable farms in Iran.ویروس زردی بافتمردۀ باقلا (faba bean necrotic yellows virus, FBNYV) با نام علمی Nanovirus necroflaviviciae از خانوادۀ Nanoviridae یکی از مهمترین ویروسهای آلودهکنندۀ گیاهان خانوادۀ Fabaceae در آسیا، آفریقا و اروپا است. در تحقیق حاضر، ترادف نوکلئوتیدی هشت قطعه ژنوم دو جدایۀ این ویروس از گیاهان نخودایرانی و عدس از مزارع استان خراسان شمالی و شش قطعۀ ژنوم جدایه گیاه شنبلیله از استان خراسان رضوی توسط واکنش زنجیرهای پلیمراز تکثیر، همسانهسازی و تعیین ترادف شدند. با مقایسۀ تجمیع ترادف (concatenated genome components) شش قطعه DNA-R، DNA-S، DNA-M، DNA-N، DNA-U1 و DNA-U4 از ژنوم، میزان یکسانبودن ترادف نوکلئوتیدی این سه جدایه با یکدیگر 2/96 تا 9/94 درصد تعیین گردید. از بین شش قطعه، بیشترین و کمترین درصد همسانی بین سه جدایه، بهترتیب مربوط به قطعات DNA-R (3/1-99/99) و DNA-M (8/9-97/85) بهدست آمد. در تحلیل درخت تبارزائی رسم شده، این سه جدایه در کنار جدایههائی از ایران و دو جدایه از کشور آذربایجان در یک گروه مستقل قرار گرفتند. علاوه بر این، مشخص گردید که توزیع جغرافیائی تمام جدایههای ایرانی با تبارزائی آنها ارتباط دارد. این نتایج تأیید میکند که FBNYV علاوه بر گیاهان لگومینوز، در مزارع سبزیجات برگی ایران نیز شیوع دارد.https://ijpp.areeo.ac.ir/article_710653_c2ef857b6ca3f7bab21a738f0b0bcc07.pdf