Iranian Plant Pathology Societyبیماریهای گیاهی0006-2774611.220251122Detection and identification of strawberry viruses in Iranردیابی و شناسایی ویروسهای توتفرنگی در ایران12171067610.22034/ijpp.2026.2021889.509FAمحمدحاجی زادهگروه گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه کردستان، سنندج، ایراننسرینقادری زنداندانشجوی دکتری بیماریشناسی گیاهی، گروه گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه کردستان، سنندج، ایرانفهیمهامیرنیامحقق پسادکتری، گروه گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه کردستان، سنندج، ایرانJournal Article20251215Viruses are among the major limiting factors in strawberry cultivation worldwide. Over a decade of research on strawberry-infecting viruses in Iran, valuable insights into their occurrence and molecular characteristics were provided. In these studies, seven known viruses were identified using molecular techniques such as RT-PCR and next-generation sequencing. In addition, four novel viral species were isolated from strawberry, and strawberry was identified as a natural host of Ourmia melon virus. The known viruses included strawberry crinkle virus, strawberry mottle virus, strawberry pallidosis-associated virus, crinivirus 3 and 4, strawberry polerovirus 1, and strawberry virus 3, while the newly identified viruses comprised strawberry Kurdistan virus, strawberry polerovirus 2, and strawberry viruses 4 and 5. Furthermore, the molecular and biological characteristics of strawberry Kurdistan virus were determined, confirming it as a novel crinivirus. The results also revealed frequent mixed infections of these viruses in strawberry fields. Considering the extensive cultivation of strawberry in Iran and the lack of well-defined resistant cultivars, these viruses may pose a serious threat to strawberry production in the country.ویروسها از عوامل محدود کننده کشت توتفرنگی در جهان هستند. در طول یک دهه پژوهش روی ویروسهای آلوده کننده توتفرنگی در ایران، اطلاعات ارزشمندی از وجود و مشخصات مولکولی آنها به دست آمد. در طی این پژوهش-ها، با استفاده از روشهای مولکولی RT-PCR و توالییابی نسل جدید، هفت ویروس گزارش شده از توتفرنگی ردیابی شدند. به علاوه، چهار گونه ویروسی جدید از توتفرنگی برای دنیا شناسایی و توتفرنگی به عنوان میزبان طبیعی ویروس خربزه ارومیه معرفی شد. ویروسهای ردیابی شده شامل ویروس چروکیدگی توتفرنگی، ویروس پیسک توت-فرنگی، ویروس مرتبط با پالیدوسیس توتفرنگی، کرینیویروس 3 و 4، پولروویروس 1 توتفرنگی، ویروس 3 توت-فرنگی و ویروسهای جدید شامل ویروس توتفرنگی کردستان، پولروویروس 2 توتفرنگی و ویروسهای 4 و 5 توت-فرنگی بودند. همچنین در طی این پژوهشها مشخصات مولکولی و بیولوژیکی ویروس توتفرنگی کردستان به عنوان یک کرینیویروس جدید تعیین شد. نتایج همچنین حاکی از آلودگی مخلوط این ویروسها در مزارع توتفرنگی بود که با توجه به وسعت کشت توتفرنگی در ایران و نبود ارقام مقاوم مشخص در برابر این ویروسها، این عوامل میتوانند تهدید جدی برای تولید توتفرنگی در ایران باشند.https://ijpp.areeo.ac.ir/article_710676_700544a764e0bac5a8262b80adb69963.pdfIranian Plant Pathology Societyبیماریهای گیاهی0006-2774611.220251122Cumulative effects of aqueous extract of some plants on the reproduction of Meloidogyne javanica in three consecutive tomato cropping cycles under greenhouse conditionsاثرات تجمعی عصاره آبی برخی گیاهان بر تولیدمثل Meloidogyne javanica در سه کشت متوالی گوجه فرنگی در شرایط گلخانه ای234871067710.22034/ijpp.2026.2021897.514FAفریبامحمدی زاملهگروه گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایراناکبرکارگر بیدهگروه گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایرانمحمددادپسندگروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایرانمحمدتقیگلمکانیگروه علوم و مهندسی صنایع غذایی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایرانJournal Article20260131Root-knot nematodes are among the most important limiting factors in tomato production, and their management relies on chemical nematicides. Due to the adverse environmental impacts of these compounds, plant-based materials have received increasing attention as safe alternatives. This study aimed to determine the most effective application method of the inhibitory plant creeping thistle (Cirsium arvense) and to evaluate the effects of aqueous extracts of eight plant species, including licorice (Glycyrrhiza glabra), flixweed (Descurainia sophia), creeping thistle, narrow-leaf plantain (Plantago lanceolata), milk thistle (Lactuca serriola), caper bush (Capparis spinosa), chinaberry (Melia azedarach) and arugula (Eruca sativa), on the reproduction of three consecutive generations of Meloidogyne javanica during three successive tomato cropping cycles under greenhouse conditions. The results showed that application of dried plant powders improved growth parameters of nematode-infected tomato plants and significantly reduced the nematode reproduction factor, with the greatest reduction observed in the 2% dried powder treatment combined with foliar spraying one week after nematode inoculation. In the second experiment, extracts of creeping thistle and chinaberry exhibited the greatest and consistent reductions in Rf across all three cropping cycles. During the third cropping cycle, the creeping thistle treatment resulted in an 83.0% reduction in Rf and increases of 76.8% and 91.9% in shoot fresh and dry weights, respectively. In contrast, extracts such as milk thistle, narrow-leaf plantain, and arugula, which showed limited effects during the first cropping cycle, exhibited substantial reductions in Rf in subsequent cropping cycles, indicating a cumulative effect resulting from repeated application over successive nematode generations.نماتدهای ریشهگرهی از مهمترین عوامل محدودکننده تولید گوجهفرنگی در جهان هستند که مهار آنها عمدتاً با استفاده از نماتدکش های شیمیایی انجام میشود. با توجه به پیامدهای نامطلوب زیست محیطی این ترکیبات، استفاده از مواد گیاهی به عنوان جایگزین ایمن مورد توجه قرار گرفته است. این پژوهش با هدف تعیین مؤثرترین روش کاربرد گیاه بازدارنده خارلته و بررسی اثر عصاره آبی هشت گیاه شامل شیرین بیان، خاکشیر طبی، خارلته، کاردی، کاهوک، کبر، زیتون تلخ و منداب بر تولیدمثل سه نسل متوالی Meloidogyne javanica طی سه کشت پیدرپی گوجهفرنگی در شرایط گلخانهای انجام شد. نتایج نشان داد که کاربرد پودر خشک گیاهان موجب بهبود شاخصهای رشدی گوجهفرنگی آلوده و کاهش فاکتور تولیدمثل (Rf) نماتد گردید، بهطوریکه بیشترین کاهش Rf در تیمار پودر خشک 2 درصد همراه با محلولپاشی یک هفته بعد از مایهزنی مشاهده گردید. در آزمایش دوم، عصارههای خارلته و زیتون تلخ بیشترین و پایدارترین کاهش Rf و بهبود رشد گیاه را در سه کشت متوالی نشان دادند. در نوبت سوم کشت، تیمار خارلته موجب کاهش 0/83 درصدی Rf و افزایش 8/76 و 9/91 درصدی وزن تر و خشک شاخساره شد. در مقابل، برخی عصارهها از جمله کاهوک، کاردی و منداب که در کشت نخست اثر محدودی داشتند، در کشت سوم، کاهش چشمگیری در فاکتور تولیدمثل نشان دادند که بیانگر اثر تجمعی ناشی از تکرار مصرف آنها در نسلهای متوالی است. این نتایج نشان میدهد که انتخاب روش مناسب کاربرد و تکرار مصرف عصارههای گیاهی در نسلهای متوالی میتواند کارایی آنها را در مهار نماتد به طور قابلتوجهی افزایش دهد.https://ijpp.areeo.ac.ir/article_710677_4dc66f4c27ad94bb8ffb202d443289bb.pdfIranian Plant Pathology Societyبیماریهای گیاهی0006-2774611.220251122Study of the residual and pre-harvest interval of some fungicides in controlling cucumber gray mold disease (Botrytis cinerea Pers) under greenhouse conditionsمطالعه باقیمانده و دوره کارنس برخی قارچکشها در کنترل بیماری کپک خاکستری خیار در شرایط گلخانه496671068210.22034/ijpp.2026.2021893.511FAوحیدهمهدویسازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، موسسه تحقیقات گیاه پزشکی کشور، بخش تحقیقات آفتکش هامریمغایب زمهریربخش تحقیقات بیماریها، موسسه تحقیقات گیاهپزشکی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزیJournal Article20260104Botrytis cinerea Pers. the causal agent of gray mold disease, affects various vegetables, ornamental plants, tubers, and fruits, including cucumber. Due to its genetic diversity, short life cycle, and high reproductive potential, it has a strong tendency to develop resistance to fungicides, making the control of gray mold very challenging. The use of effective fungicides is the most efficient method for managing this disease. To date, no fungicide has been registered specifically for the management of gray mold in cucumber in Iran. Therefore, currently, it is necessary to use fungicides registered for other crops. In this study, the residue of fungicide boscalid and pyraclostrobin in recommended dose (1.25 g/L) was investigated, aiming to evaluate both its disease control effectiveness and its residue on harvested fruits.<br />Residue analysis revealed that the levels detected were well below the national maximum residue limit (MRL) of 1 mg/kg for boscalid and 0.5 mg/kg for pyraclostrobin, suggesting that the application of Signum is safe for consumer health. Specifically, the results support a pre-harvest interval (PHI) of 1.3 days, so 3 days for PHI according to manufacturer's recommendations is acceptable.<br />The assessment of boscalid and pyraclostrobin residues was conducted by comparing the detected levels against national MRLs. This study underscores the importance of adhering to recommended application rates and intervals to ensure both effective disease management and consumer safety. Overall, the use Signum fungicide presents a viable option for cucumber growers facing challenges from damping off while maintaining food safety standards critical for public health.قــارچBotrytis cinerea Pers.، عامل بیماری کپک خاکستری در انواع سـبزیهـا، گیاهـان زینتـی، غدهها و میوهها از جمله خیار است که بـه خـاطر تنـوع ژنتیکــی، ســیکل کوتــاه زنــدگی و تولیــد مثــل فــراوان پتانسـیل زیادی برای بروز مقاومت به قارچکشها را دارد، از اینروکنترل بیماری کپک خاکستری بسـیار مشـکل اسـت و استفاده از قارچکشهای موثر، بهترین روش در مدیریت این بیماری است. تاکنون قارچکشی برای مدیریت بیماری کپک خاکستری خیار در ایران ثبت نشده است. لذا در حال حاضر در مدیریت این بیماری ناگزیر از استفاده از قارچکشهای ثبت شده از جمله قارچکش بوسکالید+پیراکلوستروبین (سیگنوم® WG 34.4%) هستیم که این مطالعه به ارزیابی باقیمانده و دوره کارنس آن در خیار گلخانه میپردازد. محلولپاشی در غلظت بهینه 25/1 گرم بر لیتر از قارچکش بوسکالید+پیراکلوستروبین با مشاهده اولین علائم بروز بیماری، انجام شد. به منظور ارزیابی دوره کارنس، نمونهبرداری در فواصل زمانی قبل از سمپاشی، و سپس از روز اول تا ششم پس از سمپاشی روزانه در سه تکرار انجام گرفت. استخراج باقیمانده قارچکشها با استفاده از روش QuEChERS انجام شد و سپس با استفاده از HPLC-MS/MS تعیین مقدار گردید. تحلیل باقیماندهها نشان داد که میزان باقیماندههای تشخیص داده شده بهطور قابل توجهی پایینتر از حد مجاز ملی باقیماندهها (MRL) بوده که نشان میدهد استفاده از مخلوط بوسکالید+پیراکلوستروبین (سیگنوم® WG 34.4%) برای سلامت مصرفکننده ایمن است. به طور مشخص، نتایج نشان میدهند که فاصله پیش از برداشت (PHI) برابر با 3 روز مناسب است، که با توصیههای سازنده محصول نیز همخوانی دارد.https://ijpp.areeo.ac.ir/article_710682_b4690a8fb15092fd9238d4bfd85db993.pdfIranian Plant Pathology Societyبیماریهای گیاهی0006-2774611.220251122Identification and Molecular Characterization of Saffron Yellow Mosaic Virus in South and Razavi Khorasan Provinceشناسایی و بررسی مولکولی ویروس موزاییک زرد زعفران در استان های خراسان جنوبی و رضوی678271067910.22034/ijpp.2026.2021878.503FAسیده عاطفهحسینیعضو هیات علمی دانشگاه بیرجنداکرمتوکلی بردسکندانشجوی دکترافیلیپقوماکمحقق مرکز تحقیقات کشاورزی سیراد- کشور فرانسهJournal Article20251103Saffron (Crocus sativus L.) is one of Iran’s most valuable crops, both economically and culturally. It is vegetatively propagated through corms and is affected by viral infections that reduce its yield and quality. In this study, to investigate the viral infection status of saffron and to molecularly identify Saffron yellow mosaic virus (SYMV), 51 saffron leaf samples were collected from fields in South and Razavi Khorasan provinces in 2024. Virion-associated nucleic acid (VANA) extraction was performed, followed by sequencing using 454 pyrosequencing technology. Metagenomic analysis revealed that viruses belonging to the genus Potyvirus, particularly SYMV, were the most prevalent in Iranian saffron populations. RT-PCR assays using Potyvirus-specific primers confirmed the presence of SYMV in four regions: Qaen, Ferdows, Birjand, and Torbat Heydariyeh. The complete genome sequence of the Iranian isolate (Ferdows-SYMV.IR) was determined to be 8,917 nucleotides long, and a phylogenetic tree was constructed using the Maximum Likelihood method. Phylogenetic analysis showed that Iranian SYMV isolates shared 97–100% nucleotide identity with the reference isolate (OK632024) and were distinct from closely related viruses such as Bean yellow mosaic virus and Clitoria yellow vein virus. Observed symptoms in infected plants included yellowing, mosaic patterns, and leaf curling. This study provides the first definitive evidence of SYMV presence in South Khorasan province and its detection in Razavi Khorasan. The findings highlight the importance of continuous monitoring, development of specific diagnostic tools, and vector management strategies to prevent the spread of emerging saffron viruses.زعفران (Crocus sativus L.) یکی از محصولات با ارزش اقتصادی و فرهنگی ایران است که بهصورت رویشی از طریق بنه تکثیر میشود و بهدلیل آلودگی به ویروسها، عملکرد و کیفیت آن تحتتأثیر قرار میگیرد. در این پژوهش، بهمنظور بررسی وضعیت آلودگی ویروسی زعفران و شناسایی مولکولی ویروس موزاییک زرد زعفران (Saffron yellow mosaic virus; SYMV)، از ۵۱ نمونه برگ زعفران جمعآوریشده از مزارع استانهای خراسان جنوبی و رضوی در سال ۱۴۰۳ استفاده شد. استخراج اسید نوکلئیک وابسته به ویریون با روش VANA و توالییابی با فناوری 454 pyrosequencing انجام شد. نتایج تحلیل متاژنومیک نشان داد که ویروسهای متعلق به جنس Potyvirus، بهویژه SYMV، غالبترین ویروسها در جمعیتهای زعفران ایران هستند. آزمون RT-PCR با آغازگرهای اختصاصی جنس Potyvirus حضور SYMV را در چهار منطقه از جمله قائن، فردوس، بیرجند و تربتحیدریه تأیید کرد. توالی کامل ژنوم جدایه ایرانی (Ferdows-SYMV.IR) به طول 8917 نوکلئوتید تعیین و درخت فیلوژنتیکی با روش Maximum Likelihood ترسیم شد. نتایج فیلوژنتیکی نشان داد که جدایههای ایرانی SYMV دارای شباهت نوکلئوتیدی ۹۷ تا ۱۰۰٪ با جدایه مرجع (OK632024) هستند و از ویروسهای نزدیک مانند Bean yellow mosaic virus وClitoria yellow vein virus متمایز میباشند. علائم مشاهدهشده شامل زردی، موزاییک و پیچیدگی برگها در گیاهان آلوده بود. این یافتهها برای نخستینبار حضور قطعی SYMV را در استان خراسان جنوبی و نیز ردیابی آن در خراسان رضوی تأیید میکند. نتایج این مطالعه بر لزوم پایش مستمر، توسعه روشهای تشخیص اختصاصی و مدیریت ناقلین برای جلوگیری از گسترش ویروسهای نوظهور زعفران تأکید دارد.https://ijpp.areeo.ac.ir/article_710679_8354ede889f8e790bc50b64bbcdc0e74.pdfIranian Plant Pathology Societyبیماریهای گیاهی0006-2774611.220251122Identification and Pathogenicity of Phytopythium Species on Ornamental Plants in Shiraz Cityشناسایی و بیماریزایی گونههای فیتوپیتیوم در گیاهان زینتی شهر شیراز8310871068410.22034/ijpp.2026.2021900.516FAدلارامدلشادبخش گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی دانشگاه شیراز0000-0000-0000-0001فاطمهسلمانینژادبخش گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شیراز0000-0002-9043-005Xحسینمسیگلدانشگاه ایالتی آریزونا، مؤسسه علوم اقیانوسی برمودا، ایستگاه زیستشناسی ۱۷، سنت جورج، برمودارضامستوفی زاده قلمفرساعضو هیئت علمی/دانشگاه شیرازJournal Article20260217Plants in urban green spaces play a vital role in maintaining ecological balance, reducing air pollution, and enhancing the human health. However, these plants are susceptible to a wide range of pathogens and pests. In recent years, numerous reports have noted the presence of different Phytopythium species in ornamental plants within green spaces. In this study, soil, root, and crown-rot samples were collected from ornamental plants in Shiraz city to investigate the Phytopythium spp. biota from green spaces and parks across 11 municipal districts of Shiraz. To verify the morphological and morphometric identification, phylogenetic analysis was conducted using the genes from subunit I of cytochrome c oxidase. In addition to P. vexans complex, three species, including P. litorale, P. ostracodes, and Phytopythium sp.1 were obtained from the green space of Shiraz city, and all belonged to clade 1 of this genus. This is the first global report documenting that P. litorale is pathogenic on Persian cypress tree and P. vexans on plane tree. Based on the analysis of the cytochrome c oxidase subunit I (coxI) gene, a new taxon, Phytopythium sp.1, was identified among the isolates, and its formal description is currently underway. Furthermore, an examination of various biodiversity indices for the Phytopythium species community isolated from ornamental plants in Shiraz revealed that this community possesses a diverse and relatively balanced structure.گیاهان در فضاهای سبز شهری نقش حیاتی در حفظ تعادل بومشناختی، کاهش آلودگی هوا و افزایش سلامت جوامع بشری دارند. با این حال، این گیاهان مورد حمله طیف وسیعی از بیمارگرها و آفات قرار میگیرند. در سالهای اخیر گزارشهای متعددی از وجود گونههای مختلف متعلق به جنس Phytopythium از گیاهان زینتی در فضای سبز ارائه شده است. در این پژوهش به منظور بررسی زیواگان فیتوپیتیومی گیاهان زینتی شهر شیراز، نمونهبرداری از خاک و ریشه و طوقهی گیاهان زینتی دارای علائم پوسیدگی از فضای سبز و بوستانهای 11 منطقه شهرداری شیراز صورت گرفت. علاوه بر شناسایی جدایههای بهدستآمده بر اساس خصوصیات ریختشناختی و ریختسنجی واکاوی فیلوژنتیکی با ژن زیرواحد یک سیتوکروم اکسیداز سی نیز انجام شد. به جز جدایههایی از گونهی مرکبP. vexans ، سه گونهی شامل P. litorale، P.ostracodes، و Phytopythium sp.1 از فضای سبز شیراز به دست آمد که همگی متعلق به تبار یک گونههای این جنس بودند. نتایج آزمونهای بیماریزایی این پژوهش برای نخستینبار در دنیا نشان داد که P. litorale روی درخت سروناز و گونهی مرکب P. vexans در چنار بیماریزا است. بر اساس واکاوی ژن زیرواحد یک سیتوکروم اکسیداز سی، آرایهای جدید Phytopythium sp.1 در میان جدایهها شناسایی گردید که توصیف آن در دست انجام است. بررسی شاخصهای مختلف تنوع زیستی در جامعهی گونههای فیتوپیتیوم جداسازیشده از گیاهان زینتی شیراز نشان داد که این جامعه از ساختاری متنوع و نسبتاً متعادل برخوردار است.https://ijpp.areeo.ac.ir/article_710684_fd7f48799e7d04adc352944498c2eedf.pdfIranian Plant Pathology Societyبیماریهای گیاهی0006-2774611.220251122Isolation and identification of endophytic fungi from pomegranate trees with/ without aril paleness disorder symptoms in South Khorasan provinceشناسایی برخی قارچهای اندوفیت درختان انار دارای علایم و بدون علایم عارضه دانه سفیدی در خراسان جنوبی10911471067810.22034/ijpp.2026.2021861.504FAمحمد ابراهیمواحدیگروه گیاه پزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه بیرجند، بیرجند، ایرانمهدیجهانیگروه گیاه پزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه بیرجند، بیرجند، ایرانمحمد رضامیرزاییمرکز تحقیقات بیرجندبیتاعسگریاستادیار بخش تحقیقات رستنیها، مؤسسه تحقیقات گیاهپزشکی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایرانJournal Article20251204. During an investigation of endophytic fungi associated with pomegranate trees (cv. Shishe Kap) with/ without aril paleness symptoms, 2015–2016, 74 isolates were recovered as described by Vahedi Darmiyan et al., 2017. Based on morphological studies of all strains and ITS rDNA sequence analysis of selected strains, 20 species were identified. Colonization and frequency rates of endophytic fungi were calculated according to Kumar and Hyde (2004). Alternria sp.1, Alternria sp.2, Endoconidioma populi, Mucor griseocyanus, Penicillium sp.2, Penicillium sp.3, Phoma sp. and Trichoderma longibrachiatum were identified from pomegranate trees having aril paleness disorder. However, Alternaria tenuissima, Aspergillus flavus, A. nidulans, A. ochraceus, A. parasiticus, A. terreus, Cladosporium sp.1, Cladosporium sp.2, Cladosporium sp.3, Penicillium sp.1 and Quambalaria cyanescens were isolated from pomegranate trees lacking aril paleness disorder symptoms. Aspergillus niger, the most predominant fungus (28%), was isolated from all plant tissues of pomegranate trees with/ without aril paleness symptoms. This study indicates the possible tissue-specificity of some species as Mucor griseocyanus was only isolated from fruits, Alternria tenuissima, Endoconidioma populi, Phoma sp. and Trichoderma longibrachiatum from leaves and Aspergillus ochraceus, Aspergillus terreus, Cladosporium spp., Penicillium spp. and Quambalaria cyanescens from flowers of pomegranate trees (Table 1). This is the first report of Mucor griseocyanus in Iran. Among these specimens, Quambalaria cyanescens and Trichoderma longibrachiatum have been previously been reported ((Vahedi Darmiyan et al., 2016; Vahedi Darmiyan et al., 2017).در بررسیهای انجام گرفته طی سالهای 1394-1395 روی قارچهای اندوفیت موجود در ساختارهای رویشی و زایشی درختان انار (رقم شیشه کپ) خراسان جنوبی با سابقه آلودگی به عارضه دانه سفیدی میوه و بدون سابقه آلودگی به این عارضه، تعداد 74 جدایه قارچی جداسازی شد. بر اساس مطالعه خصوصیات ریختشناختی تمامی جدایهها و توالییابی ناحیه ITS rDNA جدایههای منتخب، جدایههای بدست آمده در این تحقیق در 20 گونه قارچی گروهبندی شدند. میزان کلونیزاسیون و فراوانی نسبی قارچهای اندوفیت مطابق کومار و هاید (Kumar and Hyde 2004) محاسبه شد. گونههای Alternria sp.1، Alternria sp.2، Endoconidioma populi، Mucor griseocyanus، Penicillium sp.2، Penicillium sp.3، Phoma sp. و Trichoderma longibrachiatum* از بافتهای مختلف درختان انار با سابقه عارضه دانه سفیدی و گونههای Alternaria tenuissima، Aspergillus flavus، A. nidulans، A. ochraceus، A. parasiticus، A. terreus، Cladosporium sp.1، Cladosporium sp.2، Cladosporium sp.3، Penicillium sp.1 و Quambalaria cyanescens از درختان بدون عارضه جداسازی شدند. گونه Aspergillus niger با بیشترین فراوانی نسبی (28 درصد) از تمامی اندامهای گیاهی درختان انار دارای عارضه دانه سفیدی و بدون این عارضه جداسازی و شناسایی شد. برخی گونهها به طور اختصاصی از بافتهای گیاهی مختلف جداسازی شدند، به طوریکه گونههای Mucor griseocyanus از میوهها، Alternria tenuissima، Endoconidioma populi، Phoma sp. و Trichoderma longibrachiatum از برگها و Aspergillus ochraceus، Aspergillus terreus، Cladosporium spp.، Penicillium spp. و Quambalaria cyanescens از گلهای انار جداسازی شدند (جدول 1). گونه Mucor griseocyanus برای نخستین بار از ایران گزارش میشود.https://ijpp.areeo.ac.ir/article_710678_e998d097fa4fc4b4a74cae2bebf13f2c.pdf