Iranian Plant Pathology Society بیماریهای گیاهی 0006-2774 55 4 2019 12 22 Effect of fungul pathogen Leptosphaeria maculans at biotrophic stage on canola metabolic profile cultivar Hyola 401 in a compatible interaction اثر بیمارگر قارچی Leptosphaeria maculans در مرحله زیواپرور بر پروفیل متابولیکی گیاه کلزا رقم هایولا 401 در یک برهم کنش سازگار 261 285 39799 10.22034/ijpp.2019.39799 FA زهرا امجدی - حبیب‌اله حمزه‌زرقانی - Journal Article 2019 04 25 Recent improvements in instrumentation and data mining have made it possible to investigate the effects of various stressors on primary and secondary metabolisms. In this study, in order to study mechanisms of pathogenesis and identify the pathogenesis-related metabolic pathways, changes in metabolic profiles resulting from a compatible interaction between canola cultivar (Hyola 401) and Leptosphaeria maculans (anamorph Phoma lingam) (Phkv102 isolate) were investigated by GC-MS chromatography using the polar fraction of plant extract. Under completely controlled conditions, 14 days after planting, when cotyledons were completely unfolded, the plants were inoculated by 107 spores per ml suspensions and water (control) by drop-wound method, respectively. The tissue samples were taken 48 hours after inoculation and were shock frozen immediately. Metabolites were extracted using methanol as solvent, identified and quantified with GC-MS and subjected to statistical analyses. Results indicated that 70 metabolites showed significant difference over their controls at P≤0.05, which is caused by changes in 28 metabolic pathways. Infection of canola cultivar Hyola 401 to P. lingam resulted in change in pathways related to the host cell wall, phenolic compounds, alkaloids and terpenoids biosyntesis, energy generator, hormone biosynthesis, signal transduction.The abundance of a number of sugars was also decreased, suggesting the crucial role of these carbohydrates in pathogenesis in an incompatible interaction of P. lingam and a susceptible cultivar. پیشرفتهای اخیر در زمینه ابزارها و استخراج دادهها، امکان مطالعه تاثیر تنشهای مختلف را بر متابولیسم اولیه و ثانویه گیاه بهوجود آورده است. مطالعه مکانیسمهای بیماریزایی و شناسائی مسیرهای متابولیکی مرتبط با بیماریزائی در گیاه، تغییرات در پروفیل متابولیکی بخش قطبی حاصل از برهمکنش سازگار قارچ Leptosphaeria maculans (فرم غیرجنسی Phoma lingam) (جدایه گرگان) و کلزا رقم حساس هایولا 401 به کمک دستگاه کروماتوگرافی گازی-طیفسنج جرمی (GC-MS) مورد بررسی قرار گرفت. بدین منظور در شرایط کاملاً کنترل شده، 14 روز پس از کشت، در مرحله دو لپهای، گیاهان به ترتیب با سوسپانسیون 107 اسپور در میلیلیتر و آب (شاهد) به روش قطره-زخم مایهزنی شدند. 48 ساعت پس از مایهزنی نمونهبرداری بافت محل مایهزنی انجام شد و به سرعت تحت شوک سرمایی قرار گرفت. متابولیت‌ها با حلال متانول استخراج و به کمک دستگاه GC-MS شناسایی و اندازه‌گیری شده و مورد تجزیه و تحلیل آماری قرار گرفتند. تعداد 70 متابولیت نسبت به شاهد خود تغییرات معنی‌داری (P ≤0.05) نشان دادند که منجر به تغییرات در 28 مسیر متابولیکی در سلول‌های گیاه بود. در این برهمکنش تعدادی مسیر از مسیرهای متابولیکی دخیل در تقویت دیوارهی سلولی، تولید ترکیبات فنولی، آلکالوئیدی، ترپنوئیدی، تولید انرژی، تولید هورمون و انتقال سیگنال تضعیف گردید. همچنین فراوانی تعداد زیادی از قندها کاهش یافت که این موضوع نقش حیاتی این کربوهیدراتها را در بیماریزایی P. lingamدر برهم کنش سازگار با یک رقم حساس پیشنهاد میکند.

https://ijpp.areeo.ac.ir/article_39799_83cd9126e62086e769652b86380b19b3.pdf

Iranian Plant Pathology Society بیماریهای گیاهی 0006-2774 55 4 2019 12 22 Effect of RNA silencing suppressors of Barley yellow striate mosaic virus on expression levels of autophagy-related genes in Nicotiana benthamiana16c اثر سرکوبگر‌های خاموشی ویروس موزائیک زرد راه راه جو (Barley yellow striate mosaic virus) بر میزان بیان ژن‌های مرتبط با اتوفاژی در گیاهNicotiana benthamiana 16c 287 303 39801 10.22034/ijpp.2019.39801 FA سمیرا ربیعی - علیرضا افشاری‌فر - کرامت‌اله ایزدپناه - Journal Article 2020 05 19 Autophagy is a degradation process in eukaryotes through which damaged or unwanted intracellular components are degraded. This process is also involved in plant disease resistance, although its mechanisms are not precisely known. Autophagy is regulated by multiple autophagy-related proteins (ATGs).In this study, we investigated the possible impact of two Barley yellow striate mosaic virus (BYSMV) proteins, i.e., phosphoprotein (P) and ancillary protein 3 (P3), on four important genes involved in autophagy (ATG2, ATG6, ATG7, and AGO1) in N. benthamiana. P and P3 genes were cloned in pCAMBIA-1302 vector under the control of the 2 × 35S promoter and Hemagglutinin tag. Constructs of each gene were agroinfiltrated in the abaxial side of the N. benthamiana leaves. Five days after agroinfiltration, the expression level of these genes was measured using RT- qPCR. The results showed that expression of ATG2, ATG6 and ATG7 genes increased in all treatments (P, P3, P+P3).The level of ATG2 expression was 5.57, 15.6 and 5.6 fold, in P/GFP, P3/GFP and P/P3/GFP treatments, respectively, while a 1.5-fold reduction was obtained in expression of AGO1 in all treatments. These results implied that P and P3 proteins of BYSMV can modify the expression of autophagy related genes in N. benthamiana plant. These findings suggest the involvement of AGO1, ATG6, ATG7 and ATG2 in immune responses of N. benthamiana against BYSMV, which provide a better understanding of plant host defense mechanisms against virus infections and might be an opportunity to exploit a novel antivirus approach. اتوفاژی یک فرایند محافظت شده در یوکاریوت‌ها برای حذف اجزای سلولی آسیب دیده یا نا خواسته است. این مسیر در مقاومت به بیماری‌های گیاهی نیز دخیل می‌باشد اما مکانیزم آن دقیقا مشخص نیست. در این مطالعه تاثیر دو پروتیین سرکوبگر (:Pفسفوپروتیین و :P3پروتیین فرعی 3) متعلق به ویروس موزائیک زرد راه راه جو (BYSMV) بر بیان چهار ژن مهم دخیل در اتوفاژی شامل ATG2، ATG6، ATG7 و AGO1 در گیاه N. benthamiana مورد بررسی قرار گرفت. ژن‌های P و P3 BYSMV در ناقل pCAMBIA-1302 تحت پروموتور 2×35S و برچسبHemagglutinin در انتهای آمینی به منظور ردیابی پروتیین‌‌ها، همسانه‌سازی شدند. سازه‌ هر ژن با استفاده از اگروباکتریوم در سطح پشت برگ گیاهان N. benthamiana تزریق گردید. پنج روز پس از تزریق، میزان بیان این ژن‌ها با استفاده از پی‌سی‌آر در زمان واقعی اندازه‌گیری شد. نتایج نشان داد که هر سه تیمار(P, P3, P+P3) منجر به افزایش بیان ژن‌های ATG2، ATG6 و ATG7 گردیدند. این افزایش بیان در ژن ATG2 به ترتیب 57/5، 15/6 و 26/5 برابر در تیمار‌هایP/GFP ، P3/GFP و P/P3/GFP بود. در حالی که هر سه تیمار بر بیان ژن AGO1 اثر منفی داشتند بنحوی که بیان آن را تقریبا 5/1 برابر، نسبت به تیمار کنترل، کاهش دادند. این نتایج حاکی از نقش ژن‌های AGO1، ATG6،ATG7 و ATG2 در پاسخ دفاعی گیاه N. benthamiana در مقابل سرکوبگر BYSMV می‌باشد که می‌تواند به درک بهتر مکانیز‌م‌های دفاعی پیچیده گیاه در مقابل بیمارگر‌های ویروسی و دست یابی به روش‌های جدید کنترل ویروس‌های گیاهی کمک نماید.

https://ijpp.areeo.ac.ir/article_39801_de80819ff81d47a3596b0e7db955e86e.pdf

Iranian Plant Pathology Society بیماریهای گیاهی 0006-2774 55 4 2019 12 22 Study on the infection status of powdery mildew of grapevine in three county of Sistan region, Iran بررسی وضعیت بیماری سفیدک‌پودری انگور در سه شهرستان منطقه سیستان، ایران 305 322 39802 10.22034/ijpp.2019.39802 FA زهرا نصیرپور - محمد سالاری - محمدعلی آقاجانی - عبدالحسین طاهری - Journal Article 2020 05 19 Grape powdery mildew (PM) caused by plant pathogenic fungus Erysiphe necator, is the most important disease on grapevine in world and Iran. In order to study the spread of this disease in vineyards of Sistan region, 30 vineyards in three county including Zabol, Zahak and Hamoon were selected during years 2017 and 2018. The vineyards were visited on a weekly basis to record PM incidence (I) and disease severity (S). Based on disease incidence, there were no significant differences between counties and vineyards in first, second and combined two years, and in combined two years Zabol and Zahak (57.6%, 57.2%) had the highest and lowest percent of disease incidence.Based on leaf and fruit disease severity, there were significant differences between counties and two years (p <0.001) and in combined two years Hamoon and Zahak (23.1%, 20.6%) had the highest and lowest percent of infection in leaves. Based on the fruit disease severity, Zabol and Zahak (25.4%, 21.8%) had the highest and lowest percent of infection in fruits respectively. Based on area under disease progress curves, there were no significant differences between years, counties and vineyards in disease incidence but in leaf and fruit disease severity, there were significant differences between years and counties and in combined two years Hamoon and Zabol (696.9 and 680.3) had the highest of leaf and fruit infections respectively. بیماری سفیدکپودری انگور در اثر آلودگی با قارچ Erysiphe necatorایجاد شده و از مهمترین بیماریهای انگور در دنیا و ایران بشمار میرود. جهـت بررسـی وضعیت آلودگی به این بیماری در منطقه سیستان طی دو سال زراعی 96-1395 و 97-1396 تعداد 30 تاکستان در سه شهرستان زابل، زهک و هامون انتخاب و یادداشتبرداری از آنها جهت ثبت دادههای مربوط به میزان وقوع و شدت بیماری بصورت هفتگی انجام پذیرفت. نتایج نشان داد که از لحـاظ بیشترین میزان وقوع بیماری در سال اول، دوم و مجموع دو سال، بین شهرستانها و تاکستانها اختلاف معنیدار وجود ندارد اما در مجموع دو سال شهرستانهای زابل و زهک (6/57 و 2/57 درصد) به ترتیب دارای بیشترین و کمترین درصد وقوع بیماری در سطح منطقه بودهاند. از لحاظ شدت آلودگی برگ و خوشه بین دو سال مورد بررسی و شهرستانها اختلاف کاملا معنیدار(۰/۰۰۱(p < بوده و در مجموع دو سال از لحاظ شدت آلودگی برگ شهرستانهای هامون و زهک (1/23 و 6/20 درصد) و از لحاظ شدت آلودگی خوشهها شهرستانهای زابل و زهک (4/25 و 8/21 درصد) به ترتیب دارای بیشترین و کمترین درصد آلودگی بودهاند. بر اساس سطوح زیرمنحنیهای پیشرفت بیماری، از لحاظ میزان وقوع بیماری بین دو سال، شهرستانها و تاکستانها اختلاف معنیداری مشاهده نگردید اما از لحاظ شدت آلودگی برگها و خوشهها، بین دو سال و شهرستانها اختلاف کاملا معنیدار (۰/۰۰۱(p <، و در مجموع دو سال شهرستانهای هامون و زابل به ترتیب دارای بیشترین سطوح زیرمنحنیهای پیشرفت شدت آلودگی برگ و خوشه (9/696 و 3/680) بودند.

https://ijpp.areeo.ac.ir/article_39802_49e78efdbac3b9ee527d4ce163eb4b60.pdf

Iranian Plant Pathology Society بیماریهای گیاهی 0006-2774 55 4 2019 12 22 Evaluation of some pathogenicity and virulence factors in Xanthomonas arboricola pv. pruni strains from Khorasan-Razavi Province ارزیابی برخیاز فاکتورهای بیماریزایی و مرتبط با پرآزاری استرینهای Xanthomonas arboricola pv. pruni در استان خراسانرضوی 323 337 39803 10.22034/ijpp.2019.39803 FA اسماء رحمان‌زاده - ساره بقایی راوری - عصمت مهدیخانی مقدم - Journal Article 2019 05 14 Xanthomonas arboricola pv. pruni (Xap) is a causal agent of leaf, fruit spot, and branch bacterial canker in warm and humid conditions on stone fruit trees. Herein, the pathogenicity of 18 Xap strains from Khorasan-Razavi Province, Iran was evaluated in greenhouse trials on Santha-Rosa plum saplings. Some pathogenicity factors including pXap41, T3SS effectors, and virulence features such as motility, biofilm, xanthan and biosurfactant production, cell wall degrading enzymes and their possible correlation with pathogenicity rate were investigated. The studied strains were divided into two severe and weak pathogenicity groups based on percentage of necrotic lesions. All 18 strains besides ICMP7485, had pXap41, xop E3 and xop A effector genes. In some cases, there was a direct correlation between disease severity and factors involving in virulence. For example, two strains, ShL45 and NB28k, showed the highest percentage of necrosis spots (62.5%), produced high levels of biosurfactant and biofilm that indicated significant differences with other strains at 5% probability levels. It seems that xanthan has no significant effective role in Xap virulence. The rate of swarming in 92.3 % of strains belonging to the severe pathogenicity group was more than the swimming (P≤ 0.05). All strains were also capable of secreting different amounts of enzymes, including protease, cellulase, polygalactronase, and pectatelyase. However, the rate of secretion in all them was not entirely consistent with virulence. It is suggested that more Xap strains from different regions of the country, along with other X. arboricola pathovars, should be tested to get results that are more accurate. باکتری(Xap) Xanthomonas arboricola pv. pruniعامل لکه روی برگ، میوه و شانکر‍باکتریایی شاخه در شرایط گرم و مرطوب روی درختان میوه‍هسته دار می‍باشد. در تحقیق حاضر، بیماریزایی 18 استرین Xap خراسان‍رضوی درشرایط گلخانه روی نهال‍های آلوی سانتاروزا بررسی‍شد. تعدادی از فاکتورهای بیماریزایی شامل پلاسمید pXap41، افکتورهای اختصاصی تیپ III ترشحی و همچنین تعدادی ویژگی دخیل در پرآزاری از‍جمله تحرک، تولید بیوفیلم، زانتان، بیوسورفکتانت، آنزیم‍های تجزیه‍کننده دیواره‍سلولی و ارتباط احتمالی آنها با میزان بیماریزایی استرین‍ها بررسی شدند. بر‍اساس درصد لکه‍های نکروز، استرین‍ها در دوگروه بیماریزایی قوی و ضعیف قرار‍گرفتند. تمامی ۱8 استرین مورد‍مطالعه به‍همراه استرین استاندارد ICMP7485 ، پلاسمیدpXap41 وژن‍های افکتوری اختصاصیxop E3 وxop A را دارا‍بودند. در برخی موارد بین شدت بیماریزایی استرین‍ها و فاکتورهای دخیل در پرآزاری ارتباط مستقیم وجود داشت. برای مثال دو استرین ShL45 و NB28k با بالاترین درصد لکه‍های نکروز (5/62 درصد)، بیوسورفاکتانت و بیوفیلم بیشتری تولید نمودند و اختلاف معنی‍داری با سایر استرین‍ها در سطح احتمال پنج درصد نشان دادند. به‍نظر می‍رسد زانتان در پرآزاری استرین‍های Xap نقش موثری نداشته باشد. میزان حرکت توده‍ای در 3/92 درصد جدایه‍های گروه بیماریزایی قوی، بیشتر‍از حرکت شناوری بود (05/0 ≥P). همچنین، تمامی استرین‍ها قدرت ترشح آنزیم‍های پروتئاز، سلولاز، پلی‍گالاکتوروناز و پکتات‍لیاز را با مقادیر متفاوت داشته اما میزان ترشح همه آنزیم‍ها با پرآزاری استرین‍ها همخوانی کامل نداشت. برای دستیابی‍به نتایج دقیق‍تر، ارزیابی استرین‍های Xap بیشتر از مناطق مختلف کشور به‍همراه سایر پاتووار‍های گونه X. arboricola پیشنهاد می‍شود.

https://ijpp.areeo.ac.ir/article_39803_2b8a3a404c51024d8e1dbeebbb317a8f.pdf

Iranian Plant Pathology Society بیماریهای گیاهی 0006-2774 55 4 2019 12 22 Full genome sequencing of Iranian isolate of Beet mosaic virus تعیین توالی کامل جدایه ایرانی ویروس موزاییک چغندرقند 339 351 39804 10.22034/ijpp.2019.39804 FA موسی محمدی - احمد حسینی - Journal Article 2019 07 02 Beet mosaic virus (BtMV), the only potyvirus infecting beets, is distributed worldwide in beet growing areas. Here we report the full-length genome sequence of a BtMV isolate from Iran (Ir-VRU), which has enabled us to better understanding the evolutionary history of the virus. The complete nucleotide sequence of Ir-VRU genome was determined using degenerate and specific primers and 5'-RACE and The complete genomes consisted of 9591 nucleotides, excluding the poly-A tails. The genome has a 165 nt 5´-UTR and a 168 nt 3´-UTR. The RNA of Ir-VRU potentially encodes a single polyprotein of 3086 amino acid residues and has a deduced genome organization typical for members of the genus Potyvirus. Study on five different BtMV isolates showed that Iranian isolate closelly related to German and Chinese isolates, and on the other hand, it showed more differences with American isolate. Phylogenetic analysis, along with other potyviruses, also presents the Ir-VRU as a member of the BCMV supergroup. ویروس موزاییک چغندر (Beet mosaic virus, BtMV)، تنها پوتی‌ویروس آلوده‌کننده چغندرقند بوده و امروزه در سراسر چغندرکاری‌های جهان پراکنش دارد. در مطالعه حاضر ژنوم کامل جدایه‌ای از این ویروس (Ir-VRU) با استفاده از آغازگرهای دژنره عمومی پوتی‌ویروس‌ها، آغازگرهای اختصاصی طراحی شده و همچنین روش 5'-RACE برای اولین بار در ایران توالی یابی شد. ژنوم کامل جدایه ایرانی BtMV، بدون در نظر گرفتن دنباله poly-A، 9591 باز طول داشته، و بخش‌های 5'-UTR و 3'-UTR به ترتیب 165 و 168 باز می‌باشند. موتیف‌های معمول، چارچوب ژنی پلی‌پروتئین و PIPO در این جدایه شناسایی گردید. کد شدن پلی‌پروتئینی به طول 3086 آمینواسید و نه جایگاه برش در این پلی‌پروتئین پیش بینی گردید. بربررسی‌ها بر روی پنج جدایه مختلف BtMV نشان داد که جدایه ایرانی یکسانی زیادی به دو جدایه آلمانی و چینی داشته و از طرف دیگر بیشترین تفاوت را با جدایه آمریکایی نشان می‌دهد. تحلیل تبارزائی نیز جدایه Ir-VRU را به‌عنوان یک عضو از سوپر گروه BCMV نشان می‌دهد.

https://ijpp.areeo.ac.ir/article_39804_aa18058e2e3b32d80d2a37be8e8ca0ed.pdf

Iranian Plant Pathology Society بیماریهای گیاهی 0006-2774 55 4 2019 12 22 Estimation of disease severity of potato virus y based on disease incidence in Golestan province tobacco fields برآورد شدت بیماری ناشی از ویروس وای سیب‌زمینی بر اساس وقوع بیماری در مزارع توتون استان گلستان 353 372 39806 10.22034/ijpp.2019.39806 FA پریسا شریفی نظام‌آباد - سعید نصراله‌نژاد - اکبر دیزجی - 0000-0001-8496-9959 محمدعلی آقاجانی - احمد ندیمی - Journal Article 2019 09 05 Potato virus Y, the type member of the genus Potyvirus, family Potyviridae, is one of the most destructive viruses of tobacco worldwide. To determine the relationships between incidence (I) and severity (S) of PVY disease in five cultivars in tobacco fields in Golestan province, several surveys were conducted during July to October 2017 at 15 days intervals in tobacco fields of Gorgan, Aliabad and Minoodasht. Two disease indicators (I and S) were evaluated in 50 plant samples for each farm. The presence of PVY was detected by double antibody sandwich-ELISA (DAS-ELISA) using PVY-specific polyclonal antibodies. The rate of PVY infection was different among tobacco cultivars and the maximum and minimum infection rates were belonged to PVH03 (33.6%) and Burley (6.2%) cultivars respectively. Based on the statistical analysis of data, there was a significant difference for disease indicators on different tobacco cultivars, as the maximum and minimum symptom severity mean value were evaluated in PVH03 (4.44) and Burley (1.82) cultivars, respectively. Also, Square Root model (Sqrt transformation of I and S) in 60 % of the fields (R2 = 82.32 %), and Allometric model (natural logarithm transformation of I and S) in 30 % of the fields (R2 = 89.90 %) showed the best fitness for the collected data, andwere the best model to describe I-S relationships in PVY disease in tobacco fields. Based on the regression slope of Sqrt transformed values of I and S, the cultivars were classified in three groups, including PVH03 (with the highest slope of 1.005), NC100 (with the moderate slope of 0.729) and K326, Burley and Basma (with thelowest slope of 0.6 – 0.66). ویروس وای سیبزمینی (Potato virus Y, PVY)، گونۀ تیپ جنس Potyvirusاز تیرة Potyviridae، از جمله ویروسهای مخرب توتون در دنیا میباشد. به منظور تعیین رابطه کمی بین میزان وقوع و شدت بیماری ناشی از PVY در پنج رقم رایج مورد کشت در مزارع توتون استان گلستان، طی فصل زراعی 1396، تعداد 15 مزرعه توتون در سه شهرستان گرگان، علیآباد و مینودشت انتخاب و در فواصل زمانی 15 روزه مورد بازدید قرار گرفت. در هر مزرعه 50 بوته انتخاب و شاخصهای وقوع و شدت بیماری در آنها ارزیابی گردید. به منظور ردیابی ویروس از روش DAS-ELISA با آنتیسرم چند همسانهای اختصاصی PVY استفاده شد. درصد آلودگی PVY در بین ارقام مختلف توتون متفاوت بوده و بیشینه و کمینه درصد آلودگی به تریتب در ارقام PVH03 (6/33 %) و بارلی (2/6 %) ارزیابی شد. بر اساس نتایج حاصل از تحلیل آماری دادهها، بین ارقام توتون در شاخصهای مورد ارزیابی تفاوت معنیدار بوده و بیشینه و کمینه میانگین شدت علایم در بوتههای آلوده به PVY، به ترتیب در ارقام PVH03 (44/4) و بارلی (82/1) مشاهده شد. همچنین مدل ریشهمربع (در حدود 60 درصد مزارع) با ضریب تبیین متوسط 32/82 درصد و آلومتری (در حدود 30 درصد مزارع) با ضریب تبیین متوسط 90/89 درصد، به عنوان بهترین مدل جهت توصیف روابط بین شاخصهای وقوع و شدت بیماری در مزارع توتون انتخاب شدند. ارقام توتون بر اساس تجزیهی واریانس شیب خط رگرسیون مدل ریشهمربع بین شاخصهای وقوع و شدت بیماری در سه گروه: رقم PVH03 با شیب بالا (005/1)، رقم NC100 با شیب متوسط (729/0) و ارقام K326، بارلی و باسما با شیب کم (68/0-6/0) قرار گرفتند.

https://ijpp.areeo.ac.ir/article_39806_a00d39df216f29f2b786aa2adcd6312d.pdf

Iranian Plant Pathology Society بیماریهای گیاهی 0006-2774 55 4 2019 12 22 First report of Alternaria alternata causing leaf spot on Sambucus ebulus in Iran نخستین گزارش از Alternaria alternata به عنوان عامل لکه برگی Sambucus ebulus در ایران 373 377 39805 10.22034/ijpp.2019.39805 FA امین علیدادی - اسماعیل شمس - سمیرا کریم‌زاده - محمد جوان نیکخواه - Journal Article 2019 05 20 Medicinal plants have undoubtedly been considered by human beings since ancient times. Sambucus ebulus (Caprifoliaceae) is one of the best known medicinal herbs since ancient times and is native to Southern and Central Europe, Northwest Africa, and Southwest Asia (especially Northern Iran) (Westwood 1985; Jabbari et al. 2017). It plays an important role in traditional medicine in many countries from different regions of the world (Jabbari et al. 2017). During the summer of 2014, leaf spots have been observed on S. ebulus plants in Gilan and Mazandaran provinces, Iran. Symptoms on infected leaves appeared as brown necrotic spots that surrounded by distinct dark brown haloes and were circular to irregularly in shape. During the summer of 2014 and 2015, sampling was done in Gilan and Mazandaran provinces from symptomatic leaves of S. ebulus and the fungus was isolated on 2% water agar (WA 2%) and potato dextrose agar (PDA). Pure fungal cultures were obtained by picking up a single spore on PDA. For morphological identification, the isolates were cultured on Potato Carrot Agar medium (PCA) and incubated at 25 °C under cool-white fluorescent with 16 h dark, 8 h light photoperiod for 14 days (Simmons 2007). The seven-days-old colonies on PCA were dark olive to brown in color and 70 mm in diameter. Primary conidiophores were often simple, reached to 70 µm in length and produced numerous conidia in a simple long chain. The conidia were 8–12 × 20–45 µm in size, egg or club shaped and contained 3-5 transverse and 1-2 longitudinal septa (Fig. 1a-c).According to macro- and micro morphological characters, all recovered isolated were identified as Alternaria tenuissima which was later synonymized under the name of A. alternata by Woudenberg et al. (2015). PCR amplification of the nuclear ITS-rDNA and RNA polymerase II second largest subunit regions was performed using primers ITS1/ITS4 and RPB2–5F2/fRPB2–7cR respectively (White et al. 1990, Sung et al. 2007; Liu et al. 1999). The sequence of NG1 isolate was deposited into the GenBank with the accession numbers MK212914 for ITS-rDNA and MK262741 for rpb2 region and living cultures of this strain were deposited in the Agriculture Biotechnology Research Institute of Iran culture collection (ABRII 10119). Phylogenetic estimates were evaluated using the Maximum Parsimony Analyses in MEGA 6.0 (Tamura et al. 2013). The results of phylogenetic study showed, NG1 isolate was clustered in a well-supported clade (100%) including sec. Alternaria and related to Alternaria alternate isolates (Fig. 2). Pathogenicity test was performed in greenhouse condition on the detached leaves taken from healthy S. ebulus. Ten healthy leaves per isolates were cleaned with sterile water and were inoculated with conidial suspension containing 1 × 106 conidia/mL using the spray method. The control leaves were inoculated with distilled water. Leaf spots similar to the original symptoms were observed on all inoculated leaves after 5 days since inoculation and the fungus re-isolated from leaf lesions (Fig. 1e-g). Also, no symptoms were seen in controls. گیاهان دارویی از دیرباز ارتباط نزدیکی با زندگی انسانی داشته و برای درمان برخی بیماری‌های انسانی استفاده شده اند. گیاه آقطی با نام علمی Sambucus ebulus (Caprifoliaceae) از گونه های ارزشمند و دارویی از زمان قدیم است و بومی مناطق جنوبی و مرکزی اروپا، شمال غربی آفریقا و جنوب غربی آسیا (به ویژه شمال ایران) می‌باشد (Westwood 1985; Jabbari et al. 2017). این گونه نقش مهمی در طب سنتی بسیاری از کشورها در مناطق مختلف دنیا دارد (Jabbari et al. 2017). در تابستان سال 1393 بیماری لکه‌برگی روی گیاهان آقطی در استان‌های گیلان و مازندران مشاهده شد. علائم بیماری بر روی برگ‌های آلوده به صورت لکه‌های نکروزه، قهوه ای رنگ با هاله‌ قهوه‌ای تیره و به شکل دایره‌ای تا نامنظم مشاهده گردید. در تابستان سال 1393 و 1394 از گیاهان دارای علائم بیماری در استان‌های گیلان و مازندران نمونه برداری صورت پذیرفت و جداسازی قارچ‌ها در محیط کشت‌های آب آگار 2% (WA 2%) و سیب زمینی دکستروز آگار (PDA) انجام گرفت. خالص سازی جدایه‌های قارچی به روش برداشتن نوک ریسه در محیط کشت PDA انجام شد. به منظور بررسی ریخت شناختی، جدایه‌ها روی محیط سیب زمینی-هویج-آگار (PCA) کشت و در شرایط نور سفید فلورسنت با دوره روشنایی/ تاریکی 8/16 ساعته و دمای 25 درجه سلسیوس به مدت 7 روز قرار گرفتند (Simmons 2007). پرگنه روی محیط PCA به رنگ سبز زیتونی تیره تا قهوه‌ای و قطر رشد آن پس از 7 روز برابر با 70-65 میلی‌متر اندازه گیری شد. کنیدیوفورهای اولیه اغلب به صورت منفرد و به طول 70 میکرومتر می‌باشند و زنجیره‌های کنیدیومی بلند و فاقد انشعاب از کنیدیوم‌های را تولید می‌کنند. کنیدیوم‌ها اغلب به صورت تخم مرغی یا گرزی شکل حاوی 5-3 دیواری عرضی و 1-2 دیواره طولی بوده و به ابعاد 54-20×12-8 میکرومتر می‌باشند (شکل 1، A-D). بر اساس خصوصیات ریخت شناسی قارچ‌های جدا شده به عنوان گونه A. tenuissima شناسایی شدند (Simmons 2007). در مطالعات انجام شده توسط ودنبرگ و همکاران (2015) این گونه در حال حاضر تحت نام A. alternata نامگذاری شده است

https://ijpp.areeo.ac.ir/article_39805_e59a4e2d3d0107cabd252aff820e5359.pdf